Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/29315 E. 2026/1823 K. – Güveni Kötüye

Konu: Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/29315
Karar No
2026/1823
Karar Tarihi
Konu
Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2011/222 E., 2015/778 K. SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde şikayetçinin sahibi olduğu kiralama şirketinden kiraladığı ve teslim aldığı aracı kiralama süresi sona ermesine rağmen süresinde teslim etmemek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın eyleminin meslek, sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinden kaynaklanmadığı, TCK'nın 155/2 hükmünde yer alan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma olarak iddia edilen olayda suç vasfının TCK'nın 155/1 hükmünde yer alan güveni kötüye kullanma suçuna temas ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

“Güveni kötüye kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 13.07.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

19.02.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/29315, K. 2026/1823, T. 19.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-29315-e-2026-1823-k-e8add6576a2b