Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/28096 E. 2025/3796 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/304 E., 2019/743 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 253/21. maddesi ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34. maddesi gereğince şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihten, uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu ve uzlaşmanın sağlanamadığı gözetilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Sanık hakkında bozma öncesi kurulan Adana 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.11.2015 tarih 2015/253 Esas 2015/1319 Karar sayılı kararı ile verilen 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezasının TCK’nin 51. maddesi gereğince ertelendiği, hükmün yalnızca sanık tarafından temyizi üzerine bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeni ile mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına ve ertelenmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmış ise de; Ceza Genel Kurulu’nun 03/04/2018 tarih 2018/13 Esas 2018/134 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığın 1412 sayılı CMUK’nin 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nin 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, ilgili fıkradaki ''ertelenmesine yer olmadığına'' ibaresinin çıkarılması, hüküm fıkrasına "1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince, sanık hakkındaki sonuç hapis cezasının TCK'nin 51/1 maddesi uyarınca ERTELENMESİNE, erteleme nedeniyle sanığın TCK'nin 51/3. maddesi uyarınca 1 YIL SÜREYLE DENETİM SÜRESİNE TABİ TUTULMASINA, TCK'nin 51/6. maddesine göre denetim süresi içerisinde yükümlülük belirlenmesine ve uzman görevlendirilmesine yer olmadığına, TCK’nin 51/7. maddesi gereğince denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen yada tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin sanığa İHTARINA” ibaresinin eklenmesi ve TCK'nin 53/4. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nin 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinden, hüküm fıkrasından TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması, sanığın müktesep hakkına ilişkin 3. paragrafındaki uygulama fıkrasının başına da ''1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,20.03.2025 tarihinde karar verildi.