Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/25348 E. 2024/6631 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/540 E., 2019/405 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2013 tarihli ve 2012/918 Esas, 2013/522 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, şikayetçi ...'a yönelik dolandırııclık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis 640,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, şikayetçi ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2013 tarihli ve 2012/918 Esas, 2013/522 Karar sayılı kararının sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 29.05.2017 tarihli ve 2017/6494 Esas, 2017/12045 Karar sayılı kararı ile uzlaşma hükümlerinin uygulanması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2019 tarihli ve 2017/540 Esas, 2019/405 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, şikayetçi ...'a yönelik dolandırııclık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis 640,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, şikayetçi ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, bu nedenle kurulan hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Kendisini Orhan Ayhan Babagüç olarak tanıtan ve emekli ingilizce öğretmeni olduğunu söyleyen sanığın, şikayetçi ...'in şirketinde çalışmaya başladığı, bu süreçte şikayetçi ...'den 250,00 TL borç aldığı, şirket işleri için kullanması amacıyla kendisine verilen telefonu gereğinden fazla kullanarak 277,30 TL fatura gelmesine neden olduğu, ayrıca şirket adına alışveriş yapıyormuş gibi görünüp kendi adına Belinay Market isimli yerden 150,00 TL lik alışveriş yaptığı ve şikayetçi ...'e karşı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiş, ayrıca diğer şikayetçi ...'ın evine su deposu yaptırmak için internetten şikayetçi ...'in şirketinin telefonunu bularak aradığı ve burada sanık ile görüştüğü, sanığın kendisini yine Orhan Ayhan Babagüç olarak tanıttığı ve şikayetçinin evine su deposu yapmak konusunda anlaştıkları, 500,00 TL kapora istemesi nedeniyle şikayetçi ... tarafından sanığın hesabına bu paranın havale edildiği ancak bu tarihten sonra kendisini oyaladığını iddia ederek şikayetçi olması üzerine sanığın şikayetçi ...'a karşı da dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmış, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına dair rapor düzenlenmiş, mahkemece sanık savunması, katılanların beyanı ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçları işlediği kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE A. Şikayetçi ...'a Yönelik Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. B. Şikayetçi ...'e Yönelik Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanığın, şikayetçiden borç para alması ya da şirket telefonunu gereğinden fazla kullanarak şikayetçiyi zarara sokması ve bir marketten şirket adına alışveriş yaptığını söyleyerek kendi adına alışveriş yapması eylemlerinde, sanığın hileli bir hareketinin bulunmaması ve bu nedenle dolandırıcılık suçunun unsurunun gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR A. Şikayetçi ...'a Yönelik Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2019 tarihli ve 2017/540 Esas, 2019/405 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Şikayetçi ...'e Yönelik Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2019 tarihli ve 2017/540 Esas, 2019/405 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.