Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/25121 E. 2025/7481 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/25121
Karar No
2025/7481
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/187 E. 2019/367 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama, bozma Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Katılan ...'ün sanık ...'i önceden tanıdığı, .. vasıtası ile diğer sanık ... ile tanıştığını beyan ettiği, sanık ...'ın savunmasında " ben .. vasıtası ile müşteki ile hayvan alım satımında yardımcı olmak istedim, kendisi ile birlikte hayvanları alacağımız yere gittik, ancak o gün itibari ile İlçe Tarım Müdürlüğünde sorun çıktığından alım ve gerçekleşmedi, müştekinin bana verdiği 20.000 Tl üzerimde idi, .. bana para bizde dursun dedi, tekrar buluşmak üzere ayrıldık " şeklindeki beyanları ve katılan beyanları ile sanık ...'ın da olayda iştirakinin bulunduğu, anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki sanık ... yönünden eksik değerlendirme ile bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Sanıklar hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53/3 maddesinin birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Cezanın ertelenmesine karar verilen hâllerde, denetim süresinin, erteleme kararının sonucu olduğu ve kazanılmış hak teşkil etmediği belirlenmekle, aynı Kanun'un 51/3. maddesi gereği Mahkemece, mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacak şekilde 1 yıldan 3 yıla kadar bir denetim süresinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanıklar hakkında kurulan (A) ve (B) başlıklı hükümlerin, 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesinin uygulandığı (10-a) numaralı paragraftan sonra gelmek üzere; "5237 sayılı TCK'nın 51/3. fıkrası gereği hükmolunan netice ceza miktarı da gözetilerek sanığın, 1 yıl 3 ay süreyle denetime tabi tutulmasına", şeklindeki paragrafın hükme eklenmesi ve takip eden paragrafların buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/25121, K. 2025/7481, T. 18.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-25121-e-2025-7481-k-c4fdc885a17c