Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/21749 E. 2025/7461 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/222 E., 2015/325 K. SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düşme, bozma A. Sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesi uyarınca, eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, sanığın 20.09.2019 tarihli dilekçesinin içeriği itibarıyla, eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz istemine ilişkin olduğu kabul edilip temyiz talebinin reddine dair 24.09.2019 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda verilip 07.12.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 20.09.2019 tarihli dilekçeyle temyiz isteğinde bulunulduğu, hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ...'nun temyiz isteminin incelenmesinde Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığa yüklenen fiillerin, sabit olması hâlinde, 5237 sayılı TCK’nin 158/1-d maddesi kapsamında kalan “kamu kurum veya kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” ve aynı Kanun'un 204/1-3 ve 43/1. maddeleri kapsamında kalan “zincirleme biçimde kanun hükmü gereği aksi sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik” suçlarını oluşturacağı, bu nedenle TCK’nin 66/1-d ve 67/4 maddelerinde öngörülen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği kabul edilerek yapılan incelemede: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2014/851 Esas , 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü/tutuklu olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli ve 2018/339 Esas, 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü/tutuklu olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu nazara alındığında; UYAP sisteminden yapılan sorgulamaya göre sanığın hüküm tarihinde Marmara 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan kısa kararın okunduğu oturumda bizzat ya da ses ve görüntü bilişim sistemi (SEGBİS) aracılığı ile hazır edilmeksizin mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz isteği bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun/kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2025 tarihinde karar verildi.