Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/21226 E. 2025/7570 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/21226
- Karar No
- 2025/7570
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/184 E., 2015/380 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması sureti ile dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1.Sanığın ana dava dosyası ile birleşen dava dosyası kapsamında internet üzerinden verdiği cep telefonu ilanları üzerinden sipariş veren şikâyetçi ve katılanın sanık tarafından cep telefonlarından aranarak iletişim sağlanması ve satım konusunda anlaşmaları üzerine ödeme şartlı gönderilen kargolar üzerine şikâyetçi ve katılanın belirtilen ücretleri sanığın posta çeki hesabına ödeme yaptıktan sonra kargo paketlerini açtıklarında gazete kağıdı dolu bir adet ilaç ve gazete kağıdı dolu bir adet parfüm çıkması nedeniyle şikâyetçi oldukları, böylelikle sanığın şikâyetçiye ve katılana yönelik bilişim sisteminin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen somut olaylarda; sanığın yüklenen eylemleri gerçekleştirdiğini sabit gören Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, yüklenen eylemlerin, Yargıtay CGK'nın 16.04.2013 tarihli ve 2012/15-1407 Esas ve 2013/140 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 158/1-g maddesinde düzenlenen basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamış ve gerekçeli karar başlığında 18.01.2013 şeklinde eksik gösterilen suç tarihinin 18.01.2013-23.03.2013 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 19.06.2025 tarihinde karar verildi.