Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/16652 E. 2025/7333 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/16652
Karar No
2025/7333
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/177 E., 2015/5 K. SUÇ : Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; 1 - 5237 sayılı Kanun'un 158. maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca, en az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı Kanun'un 158. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince temel ceza belirlenirken önce suçtan elde olunan haksız menfaat dikkate alınmaksızın, gün adli para cezası belirlendikten sonra doğrudan suçtan elde olunan haksız menfaat miktarının iki katı adli para cezası belirlenmek suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmesi, 2 - Sanık ... hakkında Mahkemece tekerrüre esas alınan Ünye Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/330 Esas ve 2013/82 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün suç tarihinden sonra 25.01.2013 tarihinde kesinleştiği, bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının her iki sanık hakkında adli para cezalarının yazıldığı paragraflardan "TCK.nun 158/1. fıkrasının son bendinin 2. cümlesi uyarınca, hükmedilecek adli para cezası, suç nedeniyle elde edilecek menfaatin iki katından aşağı olamayacağından sanığın menfaat miktarı olan 1.620 TL'nin 2 katı olan (3.240) TL ADLİ PARA cezasıyla cezalandırılmasına" yazılı bentlerin tamamen çıkartılması ve "5 gün", "4 gün" ve "80 TL" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla, "162 gün", "135 gün" ve "2.700,00 TL" ibarelerinin yazılması ayrıca "158/1-f." ibaresinden sonra gelmek üzere "ve son" ibaresinin yazılması, aleyhe temyiz olmadığından gün adli para cezaları olarak infazda "4 günün dikkate alınmasına" ve sanık ... hakkında tekerrür uygulamasına ilişkin paragrafın hükümden tamamen çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/16652, K. 2025/7333, T. 17.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-16652-e-2025-7333-k-16dd9cdcd146