Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/13935 E. 2024/397 K. – Kamu Kurum Ve

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/190 E. 2018/152 K. SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Katılan vekilinin temyizinin kapsamının münhasıran sanık ... hakkındaki beraat hükmüne ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2013 tarihli kararı ile sanığın kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 3.819,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün, eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2018 tarihli ve 2017/190 Esas, 2018/152 Karar sayılı kararı ile sanığın kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığa atılı suçun sübut bulduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Mahkemece; sanığın, doğrudan gelir desteği almak amacıyla kardeşi olan mağdura ait tarlaları onun tarafından kiralanmış gibi göstererek düzenlediği kira sözleşmesini ilgili kuruma ibraz edip menfaat temin ettiği ve böylece atılı suçu işlediği iddia edilmiş ise de, elde edilen menfaatin doğrudan gelir desteğine karşılık yapılan ödeme olduğu ve sanığın gerçek anlamda bu desteği hak edip hak etmediği yönünden yapılan araştırmada, doğrudan gelir desteğinin yaptığı gerçek tarımsal faaliyete karşılık ödendiği anlaşıldığından, unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan beraatine karar verilmiştir. 2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir. 3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, kurumların cevabi yazıları, Mahkemenin 2016/44 Esas sayılı dosyası, tanık A.M.nin beyanı, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE 1. Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2018 tarihli ve 2017/190 Esas, 2018/152 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde karar verildi.