Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2019/10766 E. 2023/8553 K. – Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/114 E., 2015/779 K. SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Kamu davasının reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/114 Esas, 2015/779 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca mükerrerlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekili, süre tutum dilekçesi vermiş, gerekçeli karar kendisine tebliğ edildiği hâlde ayrıca temyiz sebeplerini ileri sürmemiştir. III. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davanın reddine karar verilebilmesi için, aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir davanın olmasının gerektiği, mühür bozma suçunda farklı tarihlerde düzenlenen mühür bozma tutanaklarının, iddianame tarihlerine göre, zincirleme suç ya da ayrı suçları oluşturacağı, zincirleme suç ilişkisi içindeki eylemlerden bazılarının kesinleşmiş mahkumiyet hükmüne konu olmasının diğer eylemlerin dava konusu yapılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilerek yapılan incelemede; mükerrer dava nedeniyle ret kararına dayanak olarak kabul edilen ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/254 Esas, 2014/533 Karar sayılı dosyasındaki suç tarihinin 25.06.2013, temyiz incelemesine konu dosyadaki suç tarihlerinin ise 26.12.2013 ve 13.03.2014 olduğu, suç tarihleri farklı olan dosyalar arasında mükerrerlik bulunmadığı ve yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, kamu davasının reddine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu anlaşılmış ise de zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu tespit edilmiştir. 2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü tespit edilmiştir.. 3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 30.06.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/114 Esas, 2015/779 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde karar verildi.