Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2017/13919 E. 2022/8925 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet I) 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz nedenlerinin incelenmesinde; Sanıklara yüklenen suçların Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, II) 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince; 1) Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 18/03/2013 tarihli ve 2013/3583 esas sayılı iddianamesi ile dava şartı olan komisyon mütalaasına uygun olarak sanıklar hakkında “ 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen “sahte fatura kullanma“ ile 359/a-2 maddesinde düzenlenen "muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanma" suçlarının birbirinden farklı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden, gerekçede sahte fatura kullanma suçu anlatılıp, hükümde de cezalandırma maddesi olarak 213 sayılı Yasanın 359/b maddesi gösterilmesine karşın suç adı olarak “ muhteviyatı itibarıyla sahte belge kullanma” denilerek çelişkiye düşülmesi, 2) Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.