Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/20284 E. 2013/10389 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Emniyeti suistimal, dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet I-Sanık ile müdafiinin kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan noter vekaletnamesinde sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Asılları denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içinde bulundurulan ve ilgili noterliklerce düzenlenen suça konu vekaletnamelerin heyetçe yapılan incelenmesinde de, aldatma yeteneğinin bulunduğunun gözlemlenmesine göre tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır. Hükmolunan ceza miktarı nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK'nun 231. maddesinin uygulanma koşulları bulunmayan sanık hakkında, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun somut olaya ilişkin ilgili bütün hükümleri ayrı ayrı tatbik olunarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ile müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, II-Sanık ile müdafiinin emniyeti suistimal ve dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen " emniyeti suistimal ve dolandırıcılık " suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ile müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.