Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/7177 E. 2012/21867 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80, 20, 31. maddeleri uyarınca 3 Yıl 6 ay hapis cezası, 3 ay süreyle kamu hizmetlerinden yasaklama Sanığın atılı suça konu bonolardaki imzaların kendisine ait olduğunu kabul etmesi nedeniyle hükme esas alınan bilirkişi raporunun fotokopi olmasının sonucu değiştirmeyeceği ve sanığın 05.09.2007 tarihinde mahkemesince sorgusunun yapılmış olması, Kalecik Asliye Ceza Mahkemesi'nce alınan 11.03.2008 tarihli sorgusunun sanığın mütalaya karşı diyeceklerine yönelik olduğu, sanığın beyanı alınırken esas mahkemesi huzurunda savunma yapmak istediğine ilişkin bir talebi de olmadığı cihetle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün tespiti esnasında, sanığın mahkumiyetine karar verilen 765 sayılı TCK. nun 342/1. maddesinde öngörülen ceza 2 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis cezası olup, 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesinde 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası şeklinde sanık lehine düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK.nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece 765 sayılı Yasa uygulanırken 2 yıldan 8 yıla kadar olan ceza içinden 3 yılın tercih edildiği, 5237 sayılı Yasa ile üst sınırın aşağı çekilmesi nedeniyle yasa koyucunun lehe yaptığı düzenleme de gözetilerek temel cezanın tayinindeki ölçütlerin değişmemesi, nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesi gereğince bu cezadan daha az bir cezanın esas alınması gerektiği gözetilmeden ve somut olayda, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin koşulları oluşmakta ise de, farklı bir düzenleme getiren 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, aksi halde suçun, aynı anda bir kişiye karşı birden fazla işlenmesi halinde teselsülün gerçekleşmediğinin kabulü gerektiğinden, suça konu 2 adet sahte bononun sanık tarafından aynı anda verildiğinin anlaşılması karşısında, haklarında 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığından, anılan Yasanın 7/2. maddesi de nazara alınarak, resmi belgede sahtecilik suçundan her iki yasanın olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanarak, cezanın kişiselleştirilmesinden sonra lehe yasanın tespiti gerekirken, 765 sayılı Yasanın lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.