Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/5490 E. 2010/8363 K. – Dolandırıcılık
Konu: Dolandırıcılık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2010/5490
- Karar No
- 2010/8363
- Karar Tarihi
- Konu
- Dolandırıcılık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Sanığın, 5237 sayılı Yasanın 157/1.maddesine göre 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına
Ümraniye E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü’nün 14.11.2007 gün ve 8336 sayılı yazısından sanığın, yokluğunda verilen mahkumiyet kararı 01.03.2006 tarihinde Tebligat Kanunun 35.maddesine göre tebliğ edildiğinde, bir başka suçtan hükümlü olarak cezaevinde bulunduğu bu nedenle Tebligat Kanunun 35.maddesine göre yapılan tebligatın hukuken geçersiz olduğu ve temyizinin öğrenme tarihine nazaran yasal süresi içinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Şikayetçinin trafikte adına kayıtlı bulunan suça konu aracı gazete ilanı ile satışa çıkarması üzerine sanık ... ile hakkındaki beraat hükmü kesinleşen diğer sanığın aracı almak için şikayetçiye müracaat ettikleri,anlaşma sağlanması üzerine şikayetçinin sanığa aracın satışı hususunda noterden vekaletname verdiği, sanığın satış bedeli getireceğini söyleyerek bir kahvehanede beraat eden sanık ile şikayetçiyi bırakıp arabayı alıp gittikten sonra şikayetçiye telefon ederek bankaya gelmesini söylediği bankaya giden şikayetçinin sanığı bankada bulamadığının anlaşılmasına göre; sanığın başlangıçtan beri kastının dolandırıcılığa yönelik olup, önceden planlayıp gerçekleştirdiği yoğun ve ustaca sergilediği nitelikli yalan ile hile boyutuna ulaşan davranışlarla kendisine haksız çıkar sağlaması nedeniyle dolandırıcılık suçunun oluştuğu ve şikayetçinin suça konu aracı rızası ile verdiği gözetildiğinde tebliğnamedeki eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğuna dair bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak: Hükmün verildiği oturumda yargı sınırları içindeki cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanığın CMK.nun 196/1. maddesi uyarınca duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutulmasına dair alınmış bir karar da bulunmadığı gözetilmeden yokluğunda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.