Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/3107 E. 2010/11244 K.

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 503/1, 522/1, 59/2. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 6.250.000.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 6. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine dair Üsküdar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/1999 tarihli ve 1998/153 esas, 1999/110 sayılı kararını müteakip, sanığın deneme süresi içinde islediği 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2006 tarihli ve 2001/225 esas, 2006/618 sayılı kararı ile 1 yıl hapis ve 141 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması sebebiyle, sanık hakkında verilen tecilli ilâmın 765 sayılı Kanun'un 95/2. maddesi gereğince aynen çektirilmesine ilişkin Üsküdar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2007 tarihli ve 1998/153 esas, 1999/110 sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/01/2009 tarihli ve 219/6 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri uyarınca önceki erteli mahkûmiyetler yönünden uyarlama kararı verilmesinin zorunlu bulunması karşısında, uyarlanmayan hükümler yönünden aynen infaz kararı verilmesi olanaksız hale gelmiş olup, Üsküdar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/1999 tarihli ve 1998/153 esas, 1999/110 sayılı kesinleşmiş hükmü uyarlama yargılamasına tabi tutulmadan, erteli cezanın aynen çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 11.02.2010 gün ve 2008/1294/8552 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 25.02.2010 gün ve KYB.201035967 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü: İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Üsküdar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.207 gün ve 1998/153 esas, 1999/110 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için, dosyanın mahkemesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi