Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/1546 E. 2012/18923 K. – Resmi Belgenin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesi sırasında yalan beyanda bulunmak HÜKÜM : Mahkumiyet Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.1993 gün ve 187/227 sayılı kararında açıklandığı üzere, tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların, suç vasfına yönelik temyizi halinde Yargıtay'ca inceleme yapılması olanaklı olup, Cumhuriyet savcısının temyizinin suç vasfına yönelik bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü; 5237 sayılı TCK'nun 268. maddesinde tanımlanan suçun oluşabilmesi için sanığın öncelikle bir suç işleyip kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanmasının gerekeceği somut olayda ise; sanığın hız kurallarına uymadığından idari para cezası yaptırımı gerektiren kabahat niteliğinde olan eylemi nedeniyle 10.09.2005 tarihli “Trafik Ceza Tutanağı”nın düzenlemesi sırasında kimliği hakkında yalan beyanda bulunması sebebiyle TCK'nun 268. maddesinde(dolaysıyla 267. maddesinde) düzenlenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı cihetle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası olduğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, sanığın daha önce kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkûmiyetinin bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmış, incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan Cumhuriyet savcısının eylemin iftira suçu kapsamında kaldığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.