Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/13182 E. 2010/10572 K. – Dolandırıcılık
Konu: Dolandırıcılık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2010/13182
- Karar No
- 2010/10572
- Karar Tarihi
- Konu
- Dolandırıcılık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 157/1.maddesi gereğince 1 yıl hapis ve 1000 YTL.APC. Şikayetçiyi telefonla arayıp kendisini askerdeki eşinin komutanı olarak tanıtıp bildirdiği banka hesaplarına iki kez para yatırmasını sağladığının belirlenmesi karşısında; sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini ve 5237 Sayılı TCK’nun 61.maddesi uyarınca elde edilen haksız menfaatin miktarı gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan ayrılarak belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesindeki isabetsizlikler aleyhe temyiz olmadığından, uygulanan 5237 Sayılı TCK nun 157/1 maddesinin suç tarihinde yürürlükte olan 765 Sayılı Yasanın olaya uygulanması gereken ilgili maddelerine göre açıkça sanık lehine olduğunun anlaşılması karşısında 5252 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9/3. maddesi uyarınca bozma yapılmamıştır. Daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, eleştiriler dışında verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak: 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin kısım yerine “5237 Sayılı TCK. nun 53. maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına“ denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.