Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/21907 E. 2010/2649 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık, Özel Belgede Sahtecilik HÜKÜM : Katılan ...'e yönelik özel belgede sahtecilik suçundan; 5237 sayılı TCK.'nun 207/1, 43/1, 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı, Katılan ...'e yönelik dolandırcılık suçundan; 5237 sayılı TCK.'nun 157/1, 43/1, 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 100 YTL adli Para Cezası, Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına Yer Olmadığı, Müşteki ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan; 5237 sayılı TCK.'nun 157/1, 62/1, 53, 63 maddeleri uyarına 10 ay hapis ve 80 YTL Adli Para Cezası, Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına Yer Olmadığı, Katılan ... 'a yönelik özel belgede sahtecilik suçundan; 5237 sayılı TCK.'nun 207/1, 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı, Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin süresinden sonra yapılmış olmasına ayrıca hükmolunan cezaların türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra, incelenerek gereği görüşüldü: Yasal koşulları oluştuğu halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı-azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, CMK nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi de gösterilerek karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,sanık müdafiinin lehe yasalar uygulanmadığına, eksik incelemeyle karar verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.