Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/19914 E. 2012/17090 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2009/19914
Karar No
2012/17090
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : TCK.nun 204/1, 62, 53/1-a, b, d, e, 54. maddeleri gereğince; 2 yıl 1 ay hapis ve yasada sayılı haklardan yoksun bırakılmasına, suça konu emanetteki araç sürücü belgesinin delil olarak dosyada saklanmasına ve suça konu emanetteki plakaların müsaderesine. Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olup, 19.06.2007 tarihli oturumda suça konu belge getirtilip, emanete alınan suça konu motorlu trafik ve tescil belgeleriyle plakalardaki sahteciliğin ilk bakışta anlaşılmadığına dair mahkemece yapılan tespitin, dosya içerisinde mevcut Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 14.04.2006 günlü raporuyla da uyumlu olması karşısında; delilleri takdir ederek suçun yasal unsurları itibariyle oluştuğuna ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmediği cihetle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1- Sanık hakkında, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d bendleri yanında c ve e fıkralarındaki hak yoksunluğuna da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Suça konu sahte plakaların delil olarak dosyada saklanması yerine, zoralımına karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine, “5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkranın diğer bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmesi ve “TCK'nun 54. maddesi uyarınca zoralımına” ibaresi yerine “delil olarak dosyada saklanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/19914, K. 2012/17090, T. 11.10.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2009-19914-e-2012-17090-k-6612b48e1832