Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/19809 E. 2010/502 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCK.nun 157/1, 52, 53/1, 58, (3'er kez) 63.mad.uyarınca 2 yıl hp.ve 20000.00 YTL.apc., hak yoksunluğu, cezanın mükerrirlere özgü rejime göre infazı (3 'er kez ) tutukluluğun mahsubu ve devamı Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve taktirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15.02.2005 gün ve 2005/6-16-14 sayılı kararında açıklandığı üzere sanığın, mağdurlara yönelik işlediği dolandırıcılık suçlarını oluşturan her bir eylem nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesinin 1.fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ayrı ve bağımsız olarak hüküm fıkrasında değerlendirilerek ve somut gerekçeler tek tek belirtilmesi ve ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkı kullanılarak temel ceza belirlenip kişiselleştirildikten sonra ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği halde, işlenen suçlardan edinilen haksız menfaat miktarının farklı olduğu da gözetilmeden dolandırıcılık suçlarından 5237 Sayılı Yasanın 157/1, 52,53 ve 58 maddeleri ile tek hüküm kurulup verilen 2 yıl hapis cezası ve 20.000 TL adli para cezasının 3 defa uygulanmasına karar verilmesi suretiyle 5271 Sayılı CMK. nun 230-232. maddelerine muhalefet edilerek toplu hüküm kurulması, 2-Kabule göre de; TCK. nun 43/2. maddesi uyarınca “Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda” birinci fıkrada yazılı zincirleme suç hükümleri uygulanacağı cihetle, katılanlar ... ve ...’ın aşamalarda ki beyanlarında; birlikte oldukları zamanda sanığın kendilerine gelerek Milli Emlak’tan ihale yoluyla arsa aldığını söyleyip ortak olmalarını teklif etmesi üzerine sanığa birlikte para verdiklerini ancak arsanın alınmadığını belirtmeleri karşısında; katılanlar ... ve ...’a karşı işlendiği kabul edilen dolandırıcılık suçu yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması, Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.