Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/1092 E. 2011/23426 K. – Memur Olmayan

Konu: Memur Olmayan Kimsenin Resmi Belgede Sahteciliği

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2009/1092
Karar No
2011/23426
Karar Tarihi
Konu
Memur Olmayan Kimsenin Resmi Belgede Sahteciliği

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 53/1-2. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 53/1. maddesinde sayılan haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılma Gerekçeli kararda sahtecilik suçundan cezalandırılmasının talep edildiğinin belirtilmesi , adli sicil kaydında Ankara 18. Asliye Ceza mahkemesinin 25.02.1999 gün ve 1998/624 esas 1999/78 karar sayılı 28.07.1999 tarihinde yerine getirilmiş ilamı nedeniyle 765 sayılı Yasanın sanık hakkında uygulanması halinde tekerrür nedeniyle cezanın arttırılması gerekeceği cihetle sanığa uygulanan 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesinin 765 sayılı TCK’nun olaya uygulanması gereken 342/1, 81/1 maddelerine göre açıkça sanık lehine olduğunun anlaşılması ve suç tarihinin kararda gösterilmiş olup işlendiği yerin mahallinde eklenmesi de mümkün görüldüğünden tebliğnamedeki (1) ve (2) nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden ve aynı maddenin 5. fıkrasındaki koşul gerçekleşmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak, yerine, “5237 sayılı Yasanın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkranın diğer bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/1092, K. 2011/23426, T. 15.12.2011, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2009-1092-e-2011-23426-k-2173b9e27199