Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/6915 E. 2010/4218 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : ...: TCK 157/1, 53/1-2 m. uyarınca 1 yıl hapis ve 100 YTL apc., ...: TCK 157/1, 53/1-2, 51, 51/3 m. uyarınca 1 yıl hapis ve 100 YTL apc. Dolandırıcılık suçunda, sağlanan haksız menfaatin "pek fahiş" olması halinde cezanın artırılması gerektiğine ilişkin 765 sayılı Yasanın 522. maddesine benzer bir düzenlemenin 5237 sayılı Yasada yapılmayıp bu hususun anılan yasanın 61/1-e maddesi uyarınca, temel cezanın tayininde nazara alınması gerekirken alt sınırdan ceza tayin edilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, adli para cezası tayin edilirken gösterilmeyen kanun ve maddesinin mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüştür. I-Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus haricinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, adı geçen sanık hakkındaki hükmün ONANMASINA, II-Sanık ... müdafiinin kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve taktirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK’nın 231. maddesi uyarınca “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının” takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.