Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/18455 E. 2010/12290 K. – Hizmet Nedeniy

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle emniyeti suistimal HÜKÜM : 765 SK 508, 522/1, 95/2 m. uyarınca 6 ay hapis ve 171 YTL apc. Daha önce işlediği kasıtlı suç nedeniyle CMK:nun 231. maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanık hakkında, bozma, üzerine toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak: Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.01.2009 gün ve 219/6 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 765 sayılı Yasanın 95/2 maddesi uyarınca verilen aynen infaz kararı, hükmün bir parçası olmayıp, dolaylı bir sonucu olması aynen infaza ikinci hükmü tesis eden mahkemece karar verilebileceği gibi, erteli mahkumiyete karar veren mahkemece de ikinci hükmün kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucu karar verilebileceği, önceki erteli mahkumiyetler yönünden de, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. maddeleri ile 5728 sayılı yasayla değişik CMK’nun 231. maddesi uyarınca uyarlama kararı verilmesi zorunluluğunun bulunması karşısında; uyarlanmayan hükümler yönünden aynen infaz kararı verilemeyeceği nazara alınmadan yazılı şekilde 765 sayılı Yasanın 95/2 maddesi uyarınca aynen infaz kararı verilmesi ve 09.02.2004 tarihli mahkumiyet kararının sanığın temyizi üzerine sonradan yürürlüğe giren yasa nedeniyle hükmün yeniden değerlendirilmesi için yapılan yargılama giderlerinin sanığa yüklenemeyeceği gözetilmeden bozmadan sonraki yargılama giderlerine de hükmolunması, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı görüldüğünden hüküm fıkrasının 765 sayılı TCK.nun 95/2 maddesinin uygulanmasına dair paragrafın karardan çıkartılması, yargılama giderlerinin 40.100 TL’ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.