Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2007/5584 E. 2010/5745 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Sanıkların TCK 223/2 maadesi gereğince ayrı ayrı BERAATLARINA. Katılan vekilinin 07.11.2005 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi kapsamına göre, sanıklardan ... ve Muzaffer Er’in beraatlerine dair hükümlere yönelik temyiz itirazında bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabii olduğu, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, son kesici işlem olan sanıklardan Muzaffer Er yönünden, sorgusunun yapıldığı 13.12.2000, sanıklardan ... için ise, mahkumiyetine karar verildiği 19.06.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4 maddesi gereğince ORTADAN KALDIRILMASINA, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.