Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2007/10086 E. 2010/11095 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Bedelsiz Senedi Kullanmak, Tefecilik HÜKÜM : ..., : Beraat ...: 1-2279 s.y. nın 17, TCK. 59/2, 40, 647 s.y. nın 4 ve 6. md. uyarınca 1.080,00 YTL. a.p.c. erteleme ve emanetteki eşyaların iadesi, 2-Bedelsiz kalmış senedi kullanmak suçundan Beraat I-Sanık ...’a yüklenen “tefecilik” suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi ...’in, anılan suçtan, sanıklara yüklenen “bedelsiz kalan senedi tahsile koymak” suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi Hazine’nin, anılan suçlardan kurulan hükümleri temyize yetkileri bulunmadığı ve şikayetçi ...’e yönelik bedelsiz senedi tahsile koymak suçundan açılan bir dava mevcut olmayıp mahkemenin, tefecilik suçundan açılan davada şikayetçi ... adına vekilinin 07.06.2002 havale tarihli katılma isteminin reddine ilişkin kararında da bir isabetsizlik görülmediğinden, şikayetçiler ... ile Hazine adlarına vekillerinin anılan suçlardan kurulan hükümler ile 06.12.2006 gün ve 5560 sayılı Yasanın 34. maddesi ile değişik 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 27/5. maddesinde “idari yaptırım kararının mahkeme tarafından verilmesi halinde, bu karara karşı ancak itiraz yoluna gidilebilir.” hükmüne yer verilmiş olması karşısında, sanıklar hakkında “yetkili mercilerin emirlerine itaatsizlik” suçundan açılan kamu davasında, eylemin idari yaptırım gerektiren kabahate dönüştüğünden ve soruşturma zamanaşımının dolduğundan bahisle, aynı Yasanın 20/2. maddesi uyarınca verilen kararlar itiraza tabi olduğundan, şikayetçi Hazine adına vekilinin suç vasfına yönelik bulunmayan anılan kararlara yönelik vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca kısmen istem gibi REDDİNE, 5271 sayılı CMK.nun 264. maddesi hükmüne ve 22.01.1962 gün ve 2/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararındaki açıklamaya göre, şikayetçi Hazine adına vekilinin 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20/2. maddesi uyarınca verdiği kararlara yönelik temyiz başvurusunun itiraz başvurusu olarak kabulü ile gereğinin mahallinde takdir ve ifasına II-Sanık ... müdafiinin, adı geçen sanık hakkında “tefecilik”, katılan ... vekilinin, sanıklar hakkında “bedelsiz kalan senedi tahsile koymak” ile katılan Hazine vekilinin, sanıklar hakkında “tefecilik” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “bedelsiz kalan senedi tahsile koymak” ile sanıklar ... ve ’a yüklenen “tefecilik” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımlarının, kesici son işlemler olan adı geçen sanıkların sorgularının yapıldığı 10.06.2002, sanık ...’a yüklenen “tefecilik” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ile katılanlar ... ve Hazine vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen adı geçen sanıklar hakkında anılan suçlardan kurulan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında “bedelsiz kalan senedi tahsile koymak” ile sanıklar ... ve hakkında “tefecilik” suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, sanık ... hakkında “tefecilik” suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 13.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.