Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/7929 E. 2023/8917 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü Taraflar arasında Mahkemesinde görülen 2006 yılı itibariyle 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalı olmadığını, 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamında talep tarihini takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı bağlanması istemli davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı, 2006 yılı itibariyle 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalı olmadığını, 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamında talep tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, yapılan Kurum işlemlerinin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 19.10.2015 tarih, 2015/93 Esas 2015/543 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, davacının primi ödenmemiş Esnaf Bağ-Kur hizmetinin birleştirilmesine zorlanamayacağının ve primi ödenmiş Bağ-Kur hizmeti ile SSK hizmetlerinin toplamı dikkate alınarak 506 sayılı Kanun kapsamında ilk tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Bozma ilamında; Kurum iç yazışmaları ve dosya kapsamından davacının talebine konu 21.12.2011 tarihli tahsis talebinin bulunmadığı anlaşılmakta olup bu durumda yapılacak iş, davacının dilekçe ekinde yer alan 21.12.2011 ve 23209899 sayılı Kuruma intikal eden gönderinin içeriğinin ne olduğunun Kurumdan sorularak irdelenmeli, Kurumca yaşlılık aylığı bağlanırken nazara alınmayan 31.03.2011-01.09.2011 tarihleri arası (1055069) sicil nolu işyerinden bildirimlerin iptal edilip edilmediği ne gibi işlem yapıldığı, dava açılıp açılmadığı araştırılarak, dava devam ederken Kurumca kabul edilen ve taraflar arasında ihtilafsız olan Bağ-Kur sigortalılık süreleri ve 4/1-a kapsamında son 1260 günlük sürede gözetilerek tahsis talebi var ise tahsis talep tarihi yok ise dava tarihi tahsis talep tarihi olarak nazara alınarak infazında tereddüt oluşturmayacak şekilde sonucuna göre karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının primi ödenmemiş Esnaf Bağ-Kur hizmetinin birleştirilmesine zorlanamayacağının ve primi ödenmiş Bağ-Kur hizmeti ile SSK hizmetlerinin toplamı dikkate alınarak 506 sayılı Kanun kapsamında ilk tahsis talep tarihini takip eden aybaşı olan 01.01.2012 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 2006 yılı itibariyle 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalı olmadığını, 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamında talep tarihini takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla HUMK'un 428, 438, 439 uncu maddeleri 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri. 3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK Geçici 3 üncü maddesi delaletiyle uygulama imkanı bulan 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 1086 HUMK’un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.