Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2012/11973 E. 2012/23557 K.

Mahkemesi :İş Mahkemesi No : 668-62 Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar verilmiştir Hükmün, davalı Kurum avukatı ve davalı işveren avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin, aşağıdaki bend dışında kalan, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret miktarı, Yasada düzenlenen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat, sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa, tanık dinletilmesi mümkündür (HMK m. 202). Somut olayda; davacı, reklam işleri yönetmeni olarak 18.12.2006 ile, 03.07.2007 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti ile, ücretinin tespitini istemiştir. Mahkemece, davacının, 18.12.2006 ile 31.12.2006 arasında 14 gün, 01.01.2007 ile 30.06.2007 arasında 180 gün ve 01.07.2007 ile 03.07.2007 arasında 2 gün davalı işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmesinde, bir yanlışlık yoksa da; çalışılan döneme ilişkin olarak, yazılı belge olmamasına rağmen, asgari ücretten fazla günlük ücrete hükmedilmesi, isabetsizdir. Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün 2. bendindeki " Davacının davalı şirkete bağlı olarak işçi sıfatı ile" sözcüklerinden sonra gelen ifadeler çıkartılarak, yerine, "18.12.2006 ile 31.12.2006 arasında 14 gün, 01.01.2007 ile 30.06.2007 arasında 180 gün, 01.07.2007 ile 03.07.2007 arasında 2 gün süre ile prime esas kazanç tutarının alt sınırıyla 506 sayılı Yasaya tabi olarak çalıştığının tespitine" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.