Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2011/17308 E. 2012/25360 K.

Mahkemesi :İş Mahkemesi No :660-538 Dava, davacının davalıya ait işyerinde, 12.10.1981-30.09.1984 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulü ile, davacının 18 yaşını doldurduğu 01.01.1986 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü ile, anılan tarih öncesi 12.10.1981-30.09.1984 dönemi çalışma süresinin prim ödeme gün sayısına eklenmesi gerektiğine karar verilmiştir. Hükmün, davalılar vekilleri ve davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine; 2-01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1. maddesi hükmü ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağının 506 sayılı Kanun, giderek 79. madde olduğu kabul edilmelidir. Yapılan yargılama sonunda mahkemenim davaya konu dönemde davalı işyerinde çalıştığına dair kabulü ile 506 sayılı kanunun 60/G maddesi hükmü gereğince, 18 yaşının doldurulmasından önceki malüllük, yaşlılık, ölüm sigortaları primlerinin prim ödeme gün sayısı hesabına dahil edilmesi, zira sigortalılığın 18 yaşının doldurulduğu tarihte başlaması gerektiğine ilişkin yaklaşımında bir isabetsizlik yoktur. Ancak, mahkemece davacının ilk defa çalışmaya başladığı tarihten sonraki yaş tashihine değer verilmek suretiyle sigortalılık başlangıç tarihinin davacının 18 yaşını doldurduğu 01.01.1986 olduğunun tespitine karar verilmiştir. Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 120/2 maddesi, bazı tereddütlere yol açan uygulamaları önlemek amacı ile özel bir düzenleme getirmiş ve belli sigorta kollarında, hangi doğum tarihinin esas alınacağını açıkça belirlemiştir. Gerçekten, anılan Yasa'nın 120/2.maddesi çok açık olarak "malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin yaş ile ilgili hükümlerin uygulanmasında "sigortalıların ilk defa çalışmaya başladığı tarihte nüfus kütüğünde kayıtlı bulunan doğum tarihleri …esas tutulur." hükmünü içermektedir. Hiçbir yoruma yer vermeyecek şekilde yapılan bu düzenleme karşısında sigortaya ilk tescil tarihinden sonra yapılan yaş tashihinin yaşlılık aylığı bağlanmasında nazara alınamayacağı açıktır. Hukuk Genel Kurulunun 09.10.2002 gün ve 2002/21-761 Esas sayılı kararı da bu yöndedir. Bu özel düzenleme dışındaki kesinleşmiş bir yargı kararının uygulamalarda geçerliliğini koruyacağı tartışmasızdır. Somut olayda; getirtilen nüfus kaydının tetkikinden davacının doğum tarihi kayden 01.01.1970 iken, Durağan Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.10.1986 gün 1986/180 E. 1987/171 K sayılı kararı ile 01.01.1968 olarak düzeltilmiştir. İşe giriş bildirgesinde işe giriş tarihi olarak 11.10.1981 yazılı olduğu dikkate alındığında, işe giriş tarihinde kayden geçerli doğum tarihi esas alınarak sonucuna göre karar verilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin tümüyle silinmesine, yerine, “davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01.01.1988 olarak tespitine” sözcüklerinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... ve davacıdan alınmasına, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.