Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2025/9348 E. 2026/283 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2025/9348
Karar No
2026/283
Karar Tarihi

HÜKÜMLÜ MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/168 E., 2025/463 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Yargılamanın yenilenmesine ilişkin talebin kabulü ile kesinleşen mahkûmiyet hükmünün ortadan kaldırılarak yeniden mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ Dairemizin onama kararı üzerine yapılan yargılamanın yenilenmesi sonucunda, Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde yer alan artırım oranının 1/3 uygulanarak fazla yapıldığına, 3. Lehe olan tüm hükümlerin uygulanması gerektiğine, 4. Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir. III. GEREKÇE Sanığa neticeten 2500 gün adli para cezasına hükmedildiği halde adli para cezasına çevrilirken 1875 gün adli para cezasının esas alınması suretiyle eksik adli para cezası tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri ve aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Mahkemece, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda iki ayrı "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunun sanık tarafından işlediğinin kabul edilmesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri uygulanırken alt sınırdan ayrılmasını gerektirir neden veya nedenler ile hukuki gerekçesi denetime elverişli şekilde belirtilmeksizin eylem sayısına göre kanunda öngörülen alt sınırdan 1/4 oranı üzerinden artırım yapılması gerektiği

gözetilmeden, alt sınır aşılarak 1/3 oranı üzerinden artırım yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2025/9348, K. 2026/283, T. 14.01.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2025-9348-e-2026-283-k-de6f94186107