Yargıtay · 10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/14945 E. 2024/25311 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/14945
- Karar No
- 2024/25311
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi Sanık ... müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olması nedeniyle Dairemizin 15.08.2023 tarihli, Değişik İş Karar Nolu ara kararı ile temyiz isteminden vazgeçme nedeni ile dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verildiği anlaşıldığından temyiz incelemesi sanık ...'in temyiz talebine hasren yapılmıştır. Sanık ... hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: A. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine ve suça konu uyuşturucu maddelerin naklinde kullanılan ve atılı suça tahsis edilmiş olduğu anlaşılan 01 DM 841 plakalı aracın müsaderesine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli, somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Diğer sanık ...'ın beyanlarının atfı cürüm mahiyetinde çelişkili olduğuna, soyut beyana dayalı ceza verilemeyeceğine, tanıkların dinlenmediğine, 3. Eksik inceleme yapıldığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 4. Savunma hakkının kısıtlandığına, cezayı haketmediğine, tahliye kararı verilmesini talep ettiğine, İlişkindir. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, müsadere kararının hukuka uygun olduğu anlaşılmakla sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararında sanık ... ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Osamaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.