Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2021/8954 E. 2021/11261 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyetler TEMYİZ EDENLER : Sanık, o yer Cumhuriyet savcısı Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: O yer Cumhuriyet savcısının temyiz süresinin son gününün adli tatile denk geldiği dikkate alındığında temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 1) Sanık hakkında katılanlar ... ve ...’yu kasten yaralamadan kurulan hükümler bakımından yapılan incelemede; Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2) Sanık hakkında katılan ...’yu kasten yaralamadan kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede; Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; a) Oluşa ve dosya içeriğine göre, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari (1/4) oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde (3/4) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, b) Sanığa verilen 1 yıl 15 gün hapis cezası TCK'nin 49/2. maddesinde belirtildiği üzere kısa süreli olmadığı halde, TCK'nin 50/1.a. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.