Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2019/1114 E. 2021/6176 K.

Konu: Kan Gütme Saikiyle Öldürmeye Azmettirme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2019/1114
Karar No
2021/6176
Karar Tarihi
Konu
Kan Gütme Saikiyle Öldürmeye Azmettirme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kan gütme saikiyle Öldürmeye azmettirme HÜKÜM : 765 sayılı TCK’nin 64/2, 450/10, 59, 31, 33 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası TÜRK MİLLETİ ADINA Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık müdafiinin tebliğ edilen duruşma gün ve saatinde hazır bulunmaması nedeniyle duruşmasız olarak yapılan incelemede; Oluşa ve dosya kapsamına göre suç tarihinde maktul ...’nin öldürülmesinden sonra kollukça tanık sıfatıyla beyanı alınan sanığın oğlunun eşi olan tanık ...’ın, sanığın oğullarına daha önce öldürülen oğlu Abbas’ın kanını yerde bırakmayacaksınız, onun kanını kaldırmadan yaşamak size haramdır şeklinde sözler söylediğinden bahsettiği, mahkeme aşamasında ise Türkçe meramını anlatamaması nedeniyle tercüman aracılığıyla alınan beyanında kollukça alınan beyanını kabul etmediği anlaşılmaktadır. Mahkumiyet kararına dayanak olan tanık ..’ın kollukça alınan beyanı sırasında Türkçe meram anlatamadığı halde tercüman görevlendirilmemiş olması, sanıkla olan akrabalık ilişkisi nazara alındığında CMK’nın 45/1-c maddesi uyarınca tanıklıktan çekinme hakkı olduğunun hatırlatılmaması, tanığın da usulüne uygun olarak alınmayan bu beyanı mahkeme huzurunda kabul etmemesi nazara alındığında tanığın bu beyanı hükme esas alınmamalı, sanığın hukuki durumu diğer delillere göre değerlendirilmelidir. Bu durumda sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak, doğrudan, yasal ve yeterli delil bulunmadığı nazara alınarak sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 06/04/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2019/1114, K. 2021/6176, T. 06.04.2021, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2019-1114-e-2021-6176-k-6ddd715f850d