Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2013/28 E. 2014/1920 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça teşebbüs, kasten yaralama HÜKÜM : 1- Katılan-sanık ... hakkında, a) Maktulü kasten öldürme suçundan TCK'nun, 27/2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, b) Mağdur ...'i silahla yaralamak suçundan beraatına, 2- Sanık ... hakkında, a) Mağdur ...'ı kasten öldürmeye kalkışma suçundan TCK'nun 81, 35, 62/1, 53/1-2-3, 63, 54. Maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis, b) Mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan TCK'nun 86/2, 62, 52, 63. maddeleri uyarınca 2.000TL adli para cezası, c) Mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan TCK'nun 86/2, 62, 52, 63. maddeleri uyarınca 2.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 3- Sanık ... hakkında, a) Mağdur ...'ı kasten öldürmeye kalkışma suçundan TCK'nun 81, 35, 62/1, 53/1-2-3, 63, 54. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis, b) Mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan TCK'nun 86/2, 62, 52, 63. maddeleri uyarınca 2.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına. TÜRK MİLLETİ ADINA 1-a) Sanıklar ... ve ... müdafiinin 31.01.2012 tarihli süresinde verdiği temyiz dilekçesinde kararı sanıklar müdafii sıfatıyla temyiz ettiği, süresinden sonra verilen gerekçeli temyiz dilekçesinde ise katılanlar vekili sıfatıyla da temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, katılanlar vekili sıfatıyla yapılan temyiz talebinin, b) Sanık ...’in mağdurlar ... ve ...'i kasten yaralama, sanık ...'in mağdur ...'i kasten yaralama suçlarından sanıklara verilen para cezasına ilişkin mahkumiyet kararları, 6217 sayılı Kanunla değişik CMUK'nın 305/1. Maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün bulunmadığından, sanıklar Hikmet ve Saffet müdafiinin bu suçlara yönelen temyiz talebinin, CMUK’nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir. 2- Sanıklardan birinin savunmasının diğer sanık yönünden savunmada zafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden, sanıkların suçu inkar etmiş olmaları ve olayın diğer delillerle açıklığa kavuşturulmuş olması karşısında uygulamanın sonuca etkili olmadığının kabulüyle tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir. 3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Hikmet ve Saffet'in mağdur ...’u kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar Hikmet ve Saffet müdafiilerinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, delillerin takdirinde hata yapıldığına, sübuta, tahrikin varlığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Sanıklar ... ve ...'in mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen hapis cezalarının kanuni sonucu olarak, “TCK’nın 53/1-a-b-d-e bendindeki hakları kullanmaktan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nın 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkralarının, “5237 sayılı TCK’nın 53/1-a,b,c,d,e maddesinde sayılan hak yoksunluklarının 53. Maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar ve sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğu” şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle CMUK’nın 322. Maddesi ile tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA), 26.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi. 26.03.2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ile ... müdafii Avukatlar ... ve ...’un yokluklarında 27.03.2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.