İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi 2025/213 E. 2025/709 K.

T.C. İSTANBUL 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO:2025/213 Esas KARAR NO:2025/709

DAVA:Tespit DAVA TARİHİ:18/03/2025 KARAR TARİHİ:08/10/2025

Mahkememizde görülmekte olan Tespit davasının yapılan açık yargılaması sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davacı ... A.Ş. vekili tarafından açılan işbu dava, davalı yabancı şirketler tarafından Türkiye’de yetkilendirme olmaksızın yürütülen elektronik haberleşme faaliyetlerinin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ve önlenmesi istemine ilişkindir. Davacı vekili, öncelikle görev, yetki ve uygulanacak hukuk bakımından değerlendirme yaparak, uyuşmazlıkta Türk Hukukunun uygulanması gerektiğini belirtmiştir. Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 37. maddesi uyarınca haksız rekabetten doğan taleplerde, haksız rekabet sebebiyle piyasası doğrudan etkilenen ülke hukukunun uygulanacağı düzenlenmiş olup, somut olayda doğrudan etkilenen piyasanın Türkiye piyasası olduğu, bu nedenle Türk Hukukunun uygulanmasının zorunlu bulunduğu ileri sürülmüştür. Görev yönünden davanın, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında Asliye Ticaret Mahkemesi’nin görev alanına girdiği ifade edilmiştir. Yetki bakımından ise, Milletlerarası Özel Hukuk Kanunu’nun 40. maddesi ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 16. maddesi hükümleri uyarınca, haksız fiilden doğan davalarda haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu, bu çerçevede zarar gören şirketin yerleşim yeri olan İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi’nin yetkili bulunduğu açıklanmıştır. Uyuşmazlığın esasına ilişkin olarak, davacı ... A.Ş.’nin Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu (BTK) tarafından 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve ilgili mevzuat kapsamında yetkilendirilmiş bir işletmeci olduğu, bu kapsamda yürütülen faaliyetlerin BTK denetimi ve iznine tabi bulunduğu belirtilmiştir. Buna rağmen davalı şirketlerin, Türkiye’de herhangi bir yetkilendirme bulunmaksızın ... üzerinden mobil internet hizmeti sundukları, bu hizmetlerin 5809 sayılı Kanun kapsamında yalnızca BTK tarafından yetkilendirilmiş işletmeciler tarafından yürütülmesi gereken faaliyetler arasında olduğu ileri sürülmüştür. Davacı taraf, davalıların sunduğu E-SİM hizmetlerinin, BTK yetkilendirmesi olmaksızın Türkiye’de elektronik haberleşme hizmeti verilmesi anlamına geldiğini, bunun hem hukuka aykırı faaliyet teşkil ettiğini hem de yetkili işletmeciler aleyhine haksız rekabet oluşturduğunu belirtmiştir. Davalıların sunduğu bu hizmetler neticesinde, yetkilendirilmiş operatörlerin roaming (uluslararası dolaşım) hizmetlerinden elde ettikleri gelirlerde ciddi azalma meydana geldiği, ayrıca davalıların yurt dışında kurulu olmaları sebebiyle KDV, ÖİV, Hazine Payı, Telsiz Ücreti ve Kurumlar Vergisi gibi yasal yükümlülükleri yerine getirmedikleri, bu nedenle kamu gelirlerinde kayba neden oldukları ifade edilmiştir. Davacı vekili, davalı şirketlerin internet siteleri ve mobil uygulamaları (özellikle ... başta olmak üzere diğer benzer platformlar) üzerinden Türkiye’de kullanıcılarına mobil internet hizmeti sunduklarının açıkça görülebildiğini, bu durumun Elektronik Haberleşme Kanunu’na aykırı bir biçimde yürütüldüğünü, söz konusu eylemlerin hem davacı şirket hem de diğer yetkilendirilmiş işletmeciler nezdinde ciddi ekonomik kayıplara yol açtığını ileri sürmüştür. Sonuç olarak davacı taraf, davalılar tarafından yürütülen elektronik haberleşme hizmetlerinin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine ve önlenmesine, davanın Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu’na ihbarına, ayrıca HMK’nın 400. maddesi ve devamı hükümleri uyarınca, belirtilen internet siteleri ve mobil uygulamalar üzerinden sunulan hizmetlerin niteliğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Bunun yanında, delil tespiti neticesinde hizmetlerin elektronik haberleşme kapsamında olduğunun anlaşılması hâlinde, davalıların yetkisiz şekilde yürüttüğü faaliyetlerin kararın kesinleşmesine kadar durdurulması için söz konusu siteler ve uygulamalara erişim engeli konulmasına yönelik ihtiyati tedbir kararı verilmesini, kararın ulusal düzeyde tirajı en yüksek üç gazetede ilan edilmesini ve yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalılara yükletilmesini talep etmiştir. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE: Delillerin toplanması aşamasında davacı vekili 06/10/2025 tarihinde davadan feragat ettiğini belirtmiştir. Davadan feragat 6100 Sayılı HMK'nın 307 maddesi hükmü gereğince uyuşmazlığı ve dolayısıyla davayı sona erdiren, davalı tarafların kabulünü gerektirmeyen ve kesin mahkeme hükmünün hukuksal sonuçlarını doğuran bir taraf işlemidir. 6100 Sayılı HMK'nın 311 maddesi hükmüne uygun olarak davacının davadan feragatinin mahkemece saptanması halinde feragat sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekir. Davacı vekilinin vekaletnamesindeki yetki durumu incelendiğinde davadan feragata yetkili olduğu saptanmaktadır. Feragat bildirimi de 6100 Sayılı HMK'nın 309. maddesi hükmüne uygun olarak mahkemece tespit olunmuştur. Bu yasal nedenlerle davanın feragat sebebiyle reddine karar verilmiştir. HÜKÜM: Gerekçesi Yukarıda Açıklandığı Üzere; 1-Feragat nedeniyle davanın REDDİNE, 2-Harçlar Kanununun 22. Maddesi gereğince alınması gereken harcın 1/3 oranında 205,13 TL harcın peşin alınan 615,40 TL harçtan mahsubu ile artan 410,27 TL harcın kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine, 3-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, 4-Gider avansının kullanılmayan kısmının hüküm kesinleştiğinde ilgili tarafa iadesine, Dair, tarafların yokluğunda gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren 2 hafta içinde İstinaf kanun yolu açık olmak üzere karar verildi. 08/10/2025

Katip ... e-imzalıdır

Hakim ... e-imzalıdır