1993/769 E. 1993/583 K.

İstemin Özeti: Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğüne ait Eryaman şehir suyu şebeke hattının çeşitli yelerinde meydana gelen açılmalar nedeniyle Ankara Şeker Fabrikası çiftlik arazisinin su altında kalması sonucu uğradığı öne sürülen 65.320.000.- lira zararın yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemiyle davacı şirket tarafından Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın, anılan mahkeme tarafından görev yönünden reddedilerek, davacının dilekçesi üzerine dosyanın Ankara Nöbetçi İdare Mahkemesine gönderildiği, Ankara 3 No` `lu İdare Mahkemesinin ise gönderme kararı ile dava dosyasını, Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesine iade ettiği, davacının bu kararı temyiz etmesi üzerine Danıştay Sekizinci Dairesinin 18.3.1993 günlü, E: 1992/574, K: 1993/1430 sayılı kararı ile bozulduğu, ancak mahkemenin bozma kararına uymayarak ilk kararında ısrarı üzerine, davacı şirket bu kez 5.7.1993 günlü, E: 1993/1013, K: 1993/998 sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Danıştay Tetkik Hakimi: N.T. Danıştay Savcısının Düşüncesi: Davacının uğradığını ileri sürdüğü maddi zarar nedeniyle tazminat istemiyle açtığı davayı görev yönünden reddederek, dosyanın idare mahkemesine gönderilmesine ilişkin adli yargı yeri kararı üzerine, böyle bir dava açma usulünün mevzuatta yer almadığı gerekçesiyle dosyanın belirtilen adli yargı yerine geri gönderilmesine ilişkin Ankara 3. İdare Mahkemesi ısrar kararının, 2577 sayılı Yasanın 49 uncu maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istemidir. Esas kararda belirtilen düşüncemiz uyarınca, temyiz isteminin kabulü ile mahkemenin ısrar kararının bozulmasına karar verilmesinin uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunca gereği görüşüldü: Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğüne ait Eryaman şehir suyu şebeke hattının, çeşitli yerlerinde meydana gelen açılmalar nedeniyle Ankara Şeker Fabrikası çiftlik arazisinin su altında kalması sonucu uğradığı öne sürülen 65.320.000.- lira zararın yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemiyle dava şirket tarafından Ankara 15 inci Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın, anılan mahkeme tarafından 18.4.1990 günlü, E: 1990/253, K: 1990/226 sayılı kararla görev yönünden reddedilerek, davacının dilekçesi üzerine dosyanın Ankara Nöbetçi idare Mahkemesine gönderilmesi üzerine; bu şekilde dava açma usulünün mevzuatta yer almadığı gerekçesi ile Ankara 3 nolu İdare mahkemesi 5.12.1991 günlü E: 1991/1270, K: 1991/1808 sayılı kararıyla, dosyanın 15 inci Asliye Hukuk Mahkemesine geri gönderilmesine karar vermiştir. Bu karar, temyizen incelenerek, Danıştay Sekizinci Dairesinln 18.3.1993 günlü, E: 1992/574, K: 1993/1430 sayılı kararıyla bozulmuş ise de; mahkeme bozma kararına uymayarak dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesi yolundaki kararında ısrar etmiştir. Davacı şirket, Ankara 3 No` `lu İdare Mahkemesinin 5.7.1993 günlü, E: 1993/1013, K: 1993/998 sayılı ısrar kararını temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir: Temyiz edilen kararla ilgili dosyanın incelenmesinden, davacı şirketin tazminat istemiyle Ankara 15 inci Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı dava sonucunda anılan mahkeme tarafından 18.4.1990 günlü, E: 1990/253, K: 1990/226 sayılı kararla dava dilekçesinin görev yönünden reddine ve başvuru halinde dava dosyasının görevli ve yetkili bulunan Ankara nöbetçi idare mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, bu kararın davacı tarafından temyiz edildiği, davacının temyiz isteminin ve daha sonra karar düzeltme isteminin Yargıtay tarafından reddedildiği, kararın kesinleşmesi üzerine davacı şirketin Ankara 15 inci Asliye Hukuk Mahkemesine başvurarak dosyanın görevli idare mahkemesine gönderilmesi yolundaki 5.11.1991 tarihli dilekçesi üzerine dosyanın Ankara 3 No` `lu İdare Mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır. Ankara 3 No` `lu İdare Mahkemesi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu` `nun 9 uncu maddesinde yer alan çözümlenmesi Danıştay` `ın idare ve vergi mahkemelerinin görevlerine girdiği halde, adli veya askeri yargı yerlerine açılmış bulunan davaların görev noktasından reddi halinde, bu husustaki kararların kesinleşmesini izleyen günden itibaren 30 gün içinde görevli mahkemede dava açılabileceği ve aynı kanunun 4 üncü maddesindeki, dilekçeler ve savunmaların Danıştay veya ait olduğu mahkeme başkanlıklarına veya bunlara gönderilmek üzere idare ve vergi mahkemesi başkanlıklarına, idare ve vergi mahkemesi bulunmayan yerlerde asliye hukuku hakimliklerine verilebileceği hükümleri gereğince idare mahkemelerine açılacak davalara ait dilekçelerin verilebileceği yerlerin belirtildiği, bu usule aykırı olarak dosyanın ilglli mahkeme tarafından mahkemelerine gönderilmesi şeklinde bir dava açma usulünün mevzuatta yer almadığı gerekçesiyle dosyanın Ankara 15 inci Asliye Hukuk Mahkemesine geri gönderilmesine ilişkin 5.7.1993 günlü, E: 1990/1013, K: 1993/998 sayılı ısrar kararını vermiştir. Temyiz edilen bu kararın usul hükümlerine ve hukuka uygun olduğu ve dilekçede ileri sürülen temyiz sebeplerinin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, davacı şirketin temyiz isteminin reddi ile Ankara 3. İdare Mahkemesinin 5.7.1993 günlü, E: 1993/1013, K: 1993/998 sayılı kararının ONANMASlNA, dosyanın adı geçen idare mahkemesine gönderilmesine 3.12.1993 günü oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY Ankara 3. İdare Mahkemesince verilen ve mahkemenin, dosyanın Ankara Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi yolundaki kararında ısrarına ilişkin bulunan 5.07.1993 günlü, E: 1993/1013, K: 1993/998 sayılı kararının, Danıştay Sekizinci Dairesinin 18.3.1993 günlü, E: 1992/574, K: 1993/1430 sayılı bozma kararı doğrultusunda bozulması oyuyla, onanması yolunda verilen karara karşıyız.