Danıştay 13. Daire 2023/3516 E. 2023/5393 K.

T.C. D A N I Ş T A Y ONÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No:2023/3516 Karar No:2023/5393 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Belediye Başkanlığı VEKİLİ : Av. ... KARŞI TARAF (DAVACI) : ... İSTEMİN KONUSU:... İdare Mahkemesi'nin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı tarafından, ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Bulvarı, ... Apt., No:... adresinde bulunan iş yeri için "Alkollü İçki Perakende Satış Belgesi" almak üzere 4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca gerekli olan mesafe şartı uygunluk belgesi verilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin... tarih ve ... sayılı davalı idare işleminin iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; ilgili mevzuat uyarınca, perakende veya açık olarak alkollü içki satışı yapmak üzere satış belgesi talep eden kişilerin, örgün eğitim kurumları ve dershaneler ile öğrenci yurtları ve ibadethanelere en az yüz metre uzaklıkta bulunduğunu belgelemek zorunda olduğu, bu belgenin ise ruhsat düzenlemeye yetkili merci tarafından (belediye) ruhsat üzerine güncel tarih ile derç edilebileceği gibi bu şartı karşıladığını gösteren ek bir yazı da düzenlenebileceğinin kurala bağlandığı, bu itibarla, Alkollü İçki Perakende Satış Belgesi başvurusu için, mesafe uygunluk belgesinin, ilgili idareden alınmış olması gerektiği; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Bulvarı, ... Apt., No:... adresinde bulunan iş yerini işleten davacının, anılan iş yeri için "Alkollü İçki Perakende Satış Belgesi" almak üzere 4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca gerekli olan mesafe şartı uygunluk belgesi verilmesi talebiyle davalı idareye başvurduğu, davalı idare tarafından İlçe Emniyet Müdürlüğü'nden bu duruma ilişkin görüşünün sorulduğu, İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 14/11/2014 tarihli yazısıyla alkol satışı konusunda genel güvenlik ve asayiş yönünden sakınca bulunmadığı yönünde görüş bildirdiği, anılan yazının davacıya tebliğ edildiği, davacı tarafından anılan yazı ile yapılan Alkollü İçki Perakende Satış Belgesi başvurusunun, mesafe uygunluk belgesi bulunmadığından bahisle reddedildiği, bunun üzerine davacının 13/01/2015 tarihinde yeniden davalı idareye başvuru yaparak söz konusu iş yeri için 4250 sayılı Kanun'un 9. maddesi uyarınca mesafe uygunluk belgesi verilmesini talep ettiği, başvurusunun kolluğun uygunluk yazısının daha önce tarafına tebliğ edildiği gerekçesiyle reddi üzerine bakılan davanın açıldığı; Olayda, her ne kadar davalı idare tarafından İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından tesis edilen alkol satışı konusunda genel güvenlik ve asayiş yönünden sakınca bulunmadığına yönelik 14/11/2014 tarihli yazı ile davacının Alkollü İçki Parakende Satış Belgesi alabileceği, kaldı ki benzer konularda bu uygunluk yazısıyla belge alınabildiği ileri sürülmekte ise de, dosya içeriğinde yer alan belgeler ile Mahkemelerinin 21/05/2015 tarihli ara kararı üzerine dosyaya sunulan bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, alkol satışı konusunda genel güvenlik ve asayiş yönünden sakınca bulunmadığına ilişkin 14/11/2014 tarihli İlçe Emniyet Müdürlüğü yazısının, 4250 sayılı Kanun'un 9. maddesinin ikinci fıkrası ile Tütün Mamulleri ve Alkollü İçkilerin Satışına ve Sunumuna İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 12. maddesinin (a) fıkrasının 5. bendinde yer verilen, alkollü içki satışı yapılacak iş yerinin, örgün eğitim kurumları ve dershaneler ile öğrenci yurtları ve ibadethanelere en az yüz metre uzaklıkta bulunma şartını ortaya koyar nitelikte olmadığı, bu hususun söz konusu satış belgesini düzenlemeye yetkili olan davalı idare tarafından da ortaya koyulduğu; Bu durumda, anılan mevzuata uygun olarak perakende alkollü içki satışı yapma konusunda başvurusu bulunan davacıya ait iş yerinin, örgün eğitim kurumları ve dershaneler ile öğrenci yurtları ve ibadethanelere en az yüz metre uzaklıkta bulunup bulunmadığı hususunu gerekirse yerinde yapılacak inceleme ile ortaya koyan bir belgenin düzenlenmesi gerekirken aksi yönde tesis olunan dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacı tarafından uyuşmazlığa konu iş yeri için "Alkollü İçki Perakende Satış Belgesi" almak üzere 4250 sayılı Kanun uyarınca gerekli olan mesafe şartı uygunluk belgesi verilmesi talebiyle idarelerine başvurduğu, anılan başvuru üzerine kolluktan görüş sorulduğu, kolluğun 14/11/2014 tarihli görüş yazısının 24/11/2014 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, Alkollü İçki Perakende Satış Belgesi düzenlenmesi için söz konusu görüş yazısının yeterli olduğu, zira aynı mahiyetteki başvurulara benzer içerikte verilen yanıtlar üzerine söz konusu belgelerin temin edildiği, ayrıca davacının, dava dilekçesinde söz konusu belgeyle Alkollü İçki Perakende Satış Belgesi almak için başvuru yaptığı ve başvurusunun reddedildiği yönünde herhangi bir beyanda bulunmadığı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME : İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1. Davalının temyiz isteminin reddine, 2. Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptali yolundaki ... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının ONANMASINA, 3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, 4. Dosyanın anılan Mahkeme'ye gönderilmesine, 5. 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca, bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 (on beş) gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 11/12/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.