Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi 2023/1857 E. 2025/2292 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2023/1857 - 2025/2292 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2023/1857 KARAR NO : 2025/2292 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 5. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 17/07/2023 NUMARASI : 2022/475 E. - 2023/366 K.

DAVANIN KONUSU : Marka İle İlgili Kurum Kararlarının İptali

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17/07/2023 tarih ve 2022/475 E. - 2023/366 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin 2002 yılından bu yana Türkiye’nin önde gelen eğitim kurumlarından biri olduğunu, “...”nın sahibi ve işleteni olduğunu, müvekkili tarafından 2020/126743 başvuru numarasıyla tescil başvurusu yapıldığını, “...” ibaresinin marka olarak tescilinin talep edildiğini, davalı ... Holding AŞ’nin, 2014/110332, 2014/110371, 2014/110414, 2014/110459 ve 2015/22806 sayılı ‘’... şekil’’, ‘’... ...’’, ‘’... üniversitesi’’, ‘’... grup’’ ve ‘’...’’ markalarını gerekçe göstererek marka başvurusuna itiraz ettiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından verilen karar ile itiraz sahibinin haksız ve dayanaksız iddiaları üzerine marka başvurusunun reddine karar verildiğini, ret kararının kaldırılması talebiyle itiraz edildiğini, YİDK kararı ile itirazın kısmen kabul edildiğini, 16. ve 41. sınıflarda yer alan mal ve hizmetlerin başvuruya iade edilmesine karar verildiğini, kararın iptali ile reddedilen sınıflar yönünden de tescil talebinin kabulüne karar verilmesi için davanın açıldığını, itiraz sahibinin, itirazına dayanak olarak gösterdiği markaları beş yıl içinde Türkiye’de ciddi bir şekilde kullandığını ispatlayamadığını, müvekkili şirketin sahip olduğu “...” esas unsurlu pek çok tescilli markası bulunduğunu, bu markalar üzerinde öncelikli hakka sahip olduğunu, markaya bakıldığında markada asıl unsurun ... ibaresi olduğunu, müvekkilinin 2012/107426 sayılı ‘’e-...’’ ibareli markasında öncelikli hak sahibi olduğu kanaatine varılmış olmasına rağmen, başvurunun reddinin açıkça hukuka aykırı olduğunu, 6769 sayılı Kanun’un 6/1. maddesine göre talep edilen tüm emtia yönünden engel bulunmadığını, kararın, çelişkili olup tüm emtia yönünden markanın tescili gerektiğini ileri sürerek 2022-M-14516 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili, başvurudan çıkarılan mal veya hizmetler açısından markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, müvekkilinin kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı şirket vekili, müvekkilinin ... ve ... esas unsurlu ve ibareli birçok seri markanın maliki olduğunu, ... ibareli markalar üzerinde öncelikli ve kazanılmış hak sahibi bulunduğunu, müvekkilinin markasının aynı zamanda müvekkili şirketin ticaret unvanının kök unsuru olması nedeniyle Kanun kapsamında korunduğunu, davacının kanundan doğan haklarını kötüniyetli olarak kullandığını, ... esas unsurlu markanın müvekkilinin “...” markaları ile aynı mallarda kullanıldığını, "E-" ibaresinin "elektronik/electronic" kelimelerinin yaygın olarak kullanılan ve bilinen kısaltması olduğunu, “...” ibaresi ile müvekkiline ait “...” ibaresi ile başlayan markalar arasında SMK 6/1 hükmü uyarınca benzerlik bulunduğunu, emsal kararlar olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu marka kapsamından çıkartılan ve iş bu davaya konu YİDK kararı ile başvuruya iade edilmeyen mal ve hizmetlerin; 9, 35, 38, 42, 43 ve 45. Sınıfta yer alanlar olduğu, 16 ve 41. Sınıfta yer alan mal ve hizmetlerin iş bu davanın konusu dışında kaldığı, dava konusu marka başvurusunun, yeşil renkli küçük “e”harfi ve alacalı çok renkli “...” ibaresinden oluştuğu, küçük “e” harfinin, “elektronik” kelimesinin kısaltması olarak algılandığı, dava konusu marka başvurusunun esas ve ayırt edici unsurunun “...” ibaresi olduğu, davalının redde dayanak markalarında da “...” ibaresinin esas ve ayırt edici unsur olduğu, taraf markalarının esas ve ayırt edici unsurunun “...” kelimesi olduğu, böylece dava konusu marka ile davalının redde dayanak markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik bulunduğu, dava konusu marka başvurusundan çıkartılan ve iş bu davaya konu olan 9, 35, 38, 42, 43 ve 45. Sınıfta yer alan mal ve hizmetler ile redde mesnet markaların kapsamlarında yer alan ve kök raporda koyu renk ile gösterilen mal ve hizmetlerin aynı, aynı tür veya benzer olduğunun tespit edildiği, (A) İtiraz gerekçesi 2014 110332, 2014 110371, 2014 110414, 2014 110459, 2014 22821, 2014 70636, 2014 72231, 2015 22806, 2015 71857, 2015 71862 tescil numaralı markalar için belirtilen kullanım ispatı talebi, markaların itiraza konu başvurunun başvuru/rüçhan tarihinde Türkiye’de en az beş yıldır tescilli olmamaları nedeniyle söz konusu markalar bakımından dikkate alınmadığı, (B) 2009/62426, 2012/41427, 2014/24723, 2014/59374, 2014/59377, 2014/72232, 2014/77550, 2014/87184 sayılı markalar için belirtilen kullanım ispatı talebi söz konusu markaların halihazırda hüküm ifade etmediği tespit edildiğinden dikkate alınmadığı, (C) İtiraz sahibi tarafından 2008 52568, 2010 38133, 2010 49480, 201049484, 2010 49487, 2010 52280, 2010 52287, 2013 05748, 2013 11679, 2013 80988, 2014 110320 tescil numaralı markaların kullanımının ispatına ilişkin sunulan delillerin yeterli bulunmadığı tespit edildiğinden söz konusu markalar md.6/1 kapsamında yapılan incelemede dikkate alınmadığı, (B) grubu davalı şirket markaları hüküm etmediği için dikkate alınmamış olup, (C) grubu markaların kullanımının ispatına ilişkin sunulan delillerin yeterli bulunmadığı, YİDK kararının iptali talebi davacı tarafından yapılmış olduğu için, “A” grubunda bulunup, yukarıda iltibas değerlendirilmesinde dikkate alınan ve tescil tarihleri her bir markanın yanında parantez içinde gösterilen 2014 110332 (Tescil Tarihi: 18.04.2017), 2014 110371 (Tescil Tarihi: 06/11/2015 ), 2014 1104144 (Başvuru Tarihi: 30.12.2014) , 2014 110459 (Tescil Tarihi: 06/11/2015) , 2014 22821 (Tescil Tarihi: 16.06.2016) , 2014 70636 (Tescil Tarihi: 20.02.2017) 2014 72231 (Tescil Tarihi: 14.06.2016) , 2015 22806 (Tescil Tarihi: 22.02.2016 ), 2015 71857 (Tescil Tarihi: 11.07.2017) , 2015 71862 (Tescil Tarihi: 13.04.2017) sayılı markalar açısından kullanım def’inin yerinde olup olmadığı incelendiğinde, dava konusu marka başvurusunun 16.10.2020 tarihinde yapılmış olduğu SMK.m.19/2 gereğince itiraza konu başvurunun başvuru tarihinde Türkiye’de en az beş yıldır tescilli olma koşulunun oluşmadığı, açıklanan gerekçelerle davacı tarafından ileri sürülen kullanmama def’inin yerinde olmadığı, somut olayda, dava konusu marka başvurusu ile davalı şirketin redde dayanak markaları arasında işaret benzerliği bulunduğu, dava konusu marka başvurusu kapsamından çıkartılıp iş bu davaya konu olan mal ve hizmetler ile davalı şirketin redde dayanak markalarının kapsamındaki mal ve hizmetler arasında ayniyet/benzerlik bulunduğu, bu nedenle, dava konusu marka başvurusu ile davacının redde dayanak markaları arasında, davaya konu mal ve hizmetler bakımından, ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, davacı tarafın müktesep hak olarak dayandığı 2012/107426 tescil no’lu marka ile dava konusu marka karşılaştırıldığında, dava konusu marka başvurusunun, dayandığı markanın asli unsurunu korumuş olduğu, bununla birlikte 09, 35, 38, 42, 43 ve 45. Sınıflarda yer alan mal ve hizmetler bakımından tescilli koruma altında olmadığından, öncelikle 09, 35, 38, 42, 43 ve 45. Sınıflarda yer alan mal ve hizmetler açısından müktesep hak koşullarının oluşmadığı, zira; önceki tarihli markanın tescili kapsamında bu mal ve hizmetlerin bulunduğu, ayrıca; bilirkişi ek raporunda yer verilen tabloda mavi renkle vurgulanmış olan 2022/097612, 2022/094418, 2020/126818, 2021/043104, 2021/043091, 2020/126698 tescil nolu markaların dava konusu 2020/126743 no’lu marka başvuru tarihi olan 16.10.2020 tarihinde tescilli olmamaları nedeniyle Yargıtay tarafından benimsenen müktesep hak ilkelerinden markanın tescilli olarak uzun süre kullanılması koşulunu karşılamadığından, müktesep iddiasına konu olamayacakları, bilirkişi ek raporunda yer verilen tabloda yeşil renkle vurgulanmış olan markalar, dava konusu 2020/126743 başvuru no’lu marka ile karşılaştırıldığında, müktesep hak iddia edilen iş bu davacı markalarının esas ve ayırt edici unsurlarının tek başına “...” ibaresi olmadığı, renk, şekil ve grafik tasarımı unsurları ile birlikte tüketici nezdinde davacının "e ..." ibareli markası ile aynı görsel ve kavramsal izlenimi yaratmayacağı dikkate alındığında, Yargıtay tarafından benimsenen müktesep hak ilkelerinden “başvurunun müktesep hak sağlayan markanın asli unsuru koruyarak, işletme ile bağlantısı ve tüketici nezdinde yarattığı izlenim korunmak suretiyle oluşturulması” koşulunu karşılamadığından, müktesep iddiasına konu olamayakları değerlendirildiğinden, sadece tabloda her hangi bir renkle vurgulanmamış olan markalar açısından mal ve hizmet karşılaştırılması yapıldığı, buna göre; davacının müktesep hakka dayanak gösterdiği markalardan, iş bu dava konusu emtialara ilişkin aynı mal ve hizmetleri kapsayan, esas unsurları “...” ibaresi olan markaların ise tescil tarihleri (2017, 2018 , 2019 ) itibariyle dava konusu markanın başvuru tarihi olan 16.10.2020 tarihi itibariyle tescil tarihinden itibaren 5 yıl boyunca hükümsüzlük davası açılması riski devam ettiği için, bir başka ifade ile Yargıtay tarafından benimsenen müktesep hak ilkelerinden “Müktesep hak sağlayan markanın tescilli olarak uzun süre kullanılması (kullanım ve tescilin taraflar arasında artık çekişme konusu olmaktan çıkması, kabullenilmesi) koşulunu karşılamadığı için müktesep iddiasına dayanak olamayacağı, dava konusu mal ve hizmetlerin tamamı bakımından, davacı yanın önceki tarihli markalarından kaynaklı olarak iş bu davaya konu marka üzerinde müktesep hakkının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, itirazlara ilişkin hiçbir gerekçe sunulmaksızın, matbu ifadelerle davanın reddine karar verildiğini, hükme esas alınan bilirkişi kök ve ek raporlarının eksiklikleri gidermediği gibi çelişkileri artırdığını, bilirkişi raporlarında dikkate alınmayan 2017/55239, 2015/111435, 2015/111419, 2015/09117, 2014/107174, 2013/32176, 2011/56894, 2002/32050 numaralı markaların müktesep hak değerlendirilmesinde dikkate dahi alınmadığını, tescil başvurusuna konu edilen mal ve hizmet sınıflarının tümünde müvekkili şirkete ait çok sayıda tescilli “...” markası yokmuş gibi, seri markaylara eklenen tali unsurlardan bahisle bu sınıflar bakımından müktesep hakkın olmadığı sonucuna varılmasının açıkça eksik, çelişkili ve hatalı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporu eksik inceleme ile hatalı ve çelişkili tespitlerden oluşmakta olup ilgili rapora itirazlarımız sunulmuş olmasına rağmen itirazlarımız giderilmeksizin itiraza uğramış rapora dayanılarak karar verilmesinin usul ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE : Dava, marka ile ilgili YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu marka başvurusunun, yeşil renkli küçük “e”harfi ve “...” ibaresinden oluştuğu, küçük “e” harfinin, “elektronik” kelimesinin kısaltması olarak algılandığı, dava konusu marka başvurusunun esas ve ayırt edici unsurunun “...” ibaresi olduğu, davalının redde dayanak markalarında da “...” ibaresinin esas ve ayırt edici unsur olduğu, taraf markalarının esas ve ayırt edici unsurunun “...” kelimesi olduğu, böylece dava konusu marka ile davalının redde dayanak markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak SMK'nın 6/1. maddesi anamında benzerlik bulunduğu, davacı tarafından ileri sürülen kullanmama def’inin yerinde olmadığı, diğer yandan dava konusu mal ve hizmetlerin tamamı bakımından, davacı yanın önceki tarihli markalarından kaynaklı olarak iş bu davaya konu marka üzerinde müktesep hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere; 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 269,85-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 345,55-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına, 4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 28/11/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 26/12/2025

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.