İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi 2023/1644 E. 2026/427 K.

T.C. İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2023/1644 KARAR NO : 2026/427

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : KARŞIYAKA ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 07/06/2023 NUMARASI : 2022/23 Esas - 2023/404 Karar DAVANIN KONUSU : Tazminat KARAR TARİHİ : 11/03/2026 KARAR YAZIM TARİHİ : 11/03/2026

Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesinin 07/06/2023 tarih 2022/23 Esas 2023/404 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye .... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: DAVA :Davacı vekili, Aliağa İcra Dairesi'nin 2020/3327 E sayılı dosyasında müvekkili şirket aleyhine girişilen icra takibinde 14.10.2020 tarihinde yapılan keşif sonucu 20.10.2020 tarihli bilirkişi raporuyla tespit edilen 33 kalem menkul malzemenin bir kısmının; aynı dosyada 30.06.2021 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 16.07.2021 tarihli bilirkişi raporuyla yerinde olmadığının tespit edilmiş olması nedeniyle toplam 255.100,00-TL (KDV hariç) olarak belirlenen ve müvekkili şirketin işyerinden götürülen mallar dolayısıyla müvekkilinin uğradığı 255.100,00 TL’nin reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. CEVAP : Davalı taraf, davaya cevap vermemiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ : Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu olan ve davacı şirkete ait makinelerin davalı tarafından davacının fabrika binasından götürüldüğü, nerede olduklarının bilinmediği iddiası ile şirketi zarara uğrattığı gerekçesiyle tazminat talebinde bulunulmuş ise de, davalının cevap dilekçesi sunmadığı, somut olayda ispat yükü üzerinde olan davacı tarafından, hangi tarihte ve kimin tarafından çekildiği belli olmayan bir kaç resimden başka herhangi bir delil sunulmadığı, söz konusu makinelerin davalıya icra müdürlüğünce yediemin olarak da teslim edilmediği, öte yandan davacı şirketi temsil ve idare yetkisine davalı münferiden sahip olduğu gibi şirket tüzel kişiliği adına iş bu davayı açan davacının da sahip olduğu, bu itibarla davacıya ait fabrikada bulunmadığı tespit edilen makinelerin davalının yedinde olduğu ya da onun tarafından fabrika binasından götürüldüğü ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı Davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. İSTİNAF NEDENLERİ :Davacı vekili, Aliağa Sulh Hukuk Mahkemesi'nin tespit dosyasında keşfe gidildiğinde müvekkili şirket iş yerindeki giriş kapısında davalının numarasının yazılarak asıldığı yönündeki bilgi notunun iş yerinin davalı tarafından tek başına kullanıldığını gösterdiğini, ilgili keşfe sadece davalının iştirak ettiğini, Mahkemece yapılan keşifte de sadece davalının hazır bulunduğunu, sırf bu hususların dahi müvekkili şirket iş yerindeki kullanımın davalıya ait olduğunu gösterdiği, davalı tarafından imzalanarak bankadan kullanılan kredilerin ödemesinin yapılmaması nedeniyle de şirketin zarara uğratıldığını, müvekkilin de münferiden şirketi temsile yetkili olmasının şirket nam ve hesabına hareket ettiğini göstermediğini, davalı hakkında Aliağa CBS'nın 2022/7895 E sayılı soruşturma dosyasıyla "muhafaza görevini kötüye kullanma" suçundan yapılan soruşturmanın derdest olduğunu, davaya konu makinaların bir kısmının davacı şirketin üçüncü kişilere olan borçlarından kaynaklı Aliağa İcra Müdürlüğünün 2018/2331 E sayılı takip dosyası kapsamında hazczedilen davaya konu makinalar yediemin sıfatıyla davalıya teslim edildiğini, davalının söz konusu makinaları da kaçırdığından dosyada satış işlemlerinin yapılamadığını, dosya alacaklısı tarafından Aliağa CBS'nın 2022/7895 E. sayılı soruşturma dosyasıyla şikayette bulunulduğunu, davalı hakkında soruşturmanın devamına karar verildiğini, esasen dava dosyasındaki beyanlarında makinaların kendisinde olduğunu davalının zımni olarak kabul edildiğini, davacı şirketin demirbaşlarının fiili olarak davalının kontrolünde olduğunu, eksik ve hatalı değerlendirme ile davaya konu makinaların davalı da olduğunun ispat edilememesi nedeniyle davanın reddinde karar verilmesinde isabet bulunmadığını belirmiştir. GEREKÇE :Dava, TTK'nun 553. Maddesi gereğince limited şirket müdürünün sorumluluğundan kaynaklı tazminat istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır. Somut olayda, davacı vekili, Aliağa İcra Dairesi'nin 2020/3327 E sayılı dosyasında alınan 20.10.2020 tarihli kıymet takdir raporuyla tespit edilen 33 kalem menkul malın bir kısmının yine aynı dosyada 30.06.2021 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 16.07.2021 tarihli bilirkişi raporuyla yerinde olmadığının tespit edildiğini belirterek, davacı şirkete ait makinelerin davalı tarafından başka yere götürülmek suretiyle davacı şirketin zarara uğratıldığı iddiasıyla TTK'nun 553. Maddesi gereğince limited şirket müdürünün sorumluluğuna dayalı tazminat talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama soncunda, davacı tarafça dosyaya ne zaman kimin tarafından çekildiği belli olmayan bir kaç resimden başka herhangi bir delil sunulmadığı, söz konusu makinelerin davalıya icra müdürlüğünce yediemin olarak teslim edilmediği, öte yandan davalının davacı şirketi temsil ve idareye münferiden sahip olduğu gibi, şirket tüzel kişiliği adına iş bu davayı açan ....'ün de münferiden temsil yetkisine sahip olduğu, bu itibarla davacı şirkete ait fabrikada bulunmadığı tespit edilen makinelerin davalının yedinde olduğu ya da onun tarafından fabrika dışına çıkarıldığı kanıtlanamadığından ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı değerlendirilmiştir. Toplanan tüm delillere, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, tarafların iddia ve savunmaları ile dayandıkları delilere göre, mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucunda davacı şirkete ait menkul mal niteliğindeki bir kısım makinelerin yerinde olmadığı tespit edilmiş ise de, söz konusu makinelerin davalı tarafından fabrika dışına çıkarıldığı ve davacı şirketi zarara uğrattığının kanıtlanamamış olmasın, mahkemenin tespit ve değerlendirmelerin dosya kapsamına uygun olmasına, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin doğru nitelendirilmesine, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, ilk derece mahkemesince verilen kararda bir hukuka aykırılık bulunmamakla, istinaf itirazlarının yerinde olmadığı değerlendirilerek, yerinde görülmeyen istinaf itirazlarının HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir. HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 2-Davacı yönünden istinaf karar harcı olan 732,00 TL'den peşin alınan 179,90 TL'nin mahsubu ile bakiye 552,10 TL harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına, 3-İstinaf başvurusu nedeniyle davacı tarafça yapılan giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına, Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde Yargıtay ilgili Hukuk Dairesinde temyiz yolu açık olmak üzere 11/03/2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.