Bölge Adliye Mahkemesi 2022/2 E. 2022/221 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/2138 - 2025/152 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20.HUKUK DAİRESİ ESAS NO : 2022/2138 KARAR NO : 2025/152 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 28/09/2022 NUMARASI : 2022/2 E. - 2022/221 K. DAVACI VEKİLİ DAVALI DAVANIN KONUSU : YİDK Marka Kararı İptali İle Marka Hükümsüzlüğü Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/09/2022 tarih ve 2022/2 E. - 2022/221 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ :Davacı vekili, davalı ... tarafından 2020/28692 numaralı başvuru ile "..." marksının 37. sınıfta tecili talebinde bulunulduğunu, markanın yayınına yönelik itirazının Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddedilmesi sonrasında itirazın yeniden incelenmesi talebinin de YİDK tarafından reddedildiğini, tescil edilmek istenen "..." ibaresinin müvekkiline ait 99/000296 numaralı "... + şekil" ve 2018/83525 numaralı "..." ibareli markalar ile aynı sınıfta bulunduğunu, müvekkiline ait "..." ve "..." ibareli diğer seri markaların bulunduğunu, davalıya ait "..." markasının müvekkiline ait esas unsuru "..." ve "..." ibarelerinden oluşan markalar ile görsel anlamda ayırt edilemeyecek kadar benzer olup ortalama dikkat ve algılama düzeyine sahip tüketici zihninde müvekkiline ait seri markalardan biri olarak algılanacağını, "..." ibaresinin birebir aynı olması nedeniyle işitsel anlamda yoğun benzerlik yaratıldığını, müvekkiline ait ''..., ..., ... ve ...'' markalarının herkes tarafından bilinen marklar olduğunu ve davacının bu markaların tanınmışlığından yararlanarak haksız kazanç elde etmeye çalıştığını, TÜRKPATENT YİDK’nın 2021-M-8964 sayılı kararının iptalini ve 2020/28692 sayılı “...” ibareli marka başvurusunun hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili, alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir. Davalı şirket vekili, usulüne uygun tebligata rağmen cevap vermemiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, dava konusu marka başvurusu kapsamında yer alan "37.Sınıf: İnşaat hizmetleri, inşaat araç - gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetleri" ile davacıya ait itiraza mesnet 2018/83525 sayılı marka kapsamında yer alan "İnşaat hizmetleri, inşaat araç - gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetleri." ve 99/000296 sayılı marka kapsamında yer alan "İnşaat hizmetleri: her nevi konut, turistik tesisler, işyeri ve işhanları, hizmet binaları, sanayi tesisleri, fabrika binaları, hastaneler ile bunların alt yapı tesislerinin ve diğer inşa eserlerinin yapımı, proje etüt, kontrol, danışmanlık ve değerlendirme hizmetlerinin yapılması. Yapı, mimarlık, mühendislik alanında kullanılan malzeme, araç, gereç ile inşaatlarda kullanılan bilumum malzemeleri, yapı elemanları ve yapı bileşimleri, sıhhi tesisat malzemelerini inşaat makinelerini, ithal ve ihraç etmek, ticaretini yapmak." hizmetlerinin aynı, aynı tür veya benzer hizmetler olduğu, buna karşılık itiraza mesnet 2010/60282 sayılı marka kapsamındaki emtialar ile dava konusu marka başvurusu kapsamında yer alan hizmetler arasında ise benzerlik ilişkisi bulunmadığı, taraf markaları bir bütün olarak karşılaştırıldığında; markalar arasında davaya konu hizmetlerin hitap ettiği tüketici kitlesi nezdinde markalar arasında iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzerlik bulunmadığı, davacı markalarında yer alan "..." ibarelerinin tek başlarına ayırt edicilikleri düşük zayıf ibareler oldukları, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 12.10.2020 tarih 2020/92 E 2020/3984 K sayılı kararında belirtildiği üzere; zayıf markaların koruma kapsamı değerlendirilirken iltibas tehlikesinin yapılacak küçük bir değişiklik ile dahi bertaraf edilebileceğinin göz önüne alınması gerektiği, somut olayda dava konusu markanın bir bütün halinde "Şekil+..." şeklinde somut ayırt edici niteliğinin bulunduğu, "..." kelimesinin "İnşaat" anlamına geldiği, bu nedenle dava konusu hizmetler bakımından somut ayırt ediciliğinin bulunmadığı, bir bütün halinde "Şekil+..." ibaresinin, davacıya ait markalardan iltibas tehlikesini bertaraf edecek derecede farklılaştığı, zira davaya konu hizmetlerin hitap ettiği nispeten dikkatli ve bilinçli tüketici kesiminin markaların ayırt edici unsurlarını bölüp, parçalamadan bir bütün halinde algılayacağı, bir bütün halinde "Şekil+..." kelimesinin, davacıya ait markalarla görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik ihtiva etmediği, bu nedenle karşılaştırılan markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunmadığı, davacının alan adında esaslı ve ayırt edici unsurun “...” ibaresi olduğu, “com”, “tr”, “edu” ve buna benzer jenerik üst düzey alan adı ve ülke kodlu üst düzey alan adının değerlendirmede ayırt edici bir işlevinin bulunmadığı, alan adının yapısı konusunda bilgi sahibi olan ve hangi unsurun ne anlama geldiğini bilen kişilerin, alan adını bir bütün olarak algılayacağı, ilgili alan adında davacının doğrudan faaliyet gösterdiği gıda ve temel ihtiyaçların satışına ilişkin hizmetlere yönelik faaliyetlerin bulunduğu, davacının bu alan adına bağlı site üzerindeki faaliyetleri ile dava konusu marka başvurusunun tescil kapsamındaki hizmetler bakımından üstün bir hakkının bulunmadığı, davalı şahsın kötü niyetle hareket ettiğini gösterir somut olgu da ileri sürülmediğinden kötü niyet iddiasına dayalı talebin yerinde olmadığı gerekçeleriyle YİDK kararının iptali talebinin reddi ile dava konusu marka başvurusu tescil edilmediğinden markanın hükümsüzlüğü istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, markalar arasında benzerlik incelemesinde, benzerliğin varlığına her iki marka aynı anda göz önünde bulundurularak karar verilemeyeceğini, markayı değişik zaman ve yerlerde gören alıcıların önceden gördükleri markayı sonradan gördükleri marka ile karşılaştırma imkânları bulunmadığından karıştırılma ihtimalinin bütüne ilişkin benzerlik üzerinde durularak belirlenmesi gerektiğini, markalar arasında benzerliğin görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik biçimde olabileceğini, ve benzerliklerin tamamının aynı somut olayda bulunmasının şart olmayıp, herhangi bir somut olaydaki özelliklere göre bunlardan birinin varlığının karıştırılma ihtimalinin varlığının kabulü için yeterli olduğunu, bu çerçevede yapılacak bir değerlendirmede itiraz konusu “...” ibareli marka başvurusunun, müvekkile ait esas unsuru “...” ve “...” ibareleri olan markalar ile görsel anlamda ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, müvekkiline ait markaların ana unsurunun "..." ibareleri olup diğer unsurların tanımlayıcı olması nedeniyle benzerlik karşılaştırmasında yalnızca ana unsurun dikkate alınması gerektiğini, dolayısı ile davalıya ait '' ...'' markasının müvekkiline ait markalar ile görsel ve işitsel anlamda benzerliğinin açık olduğunu, bu doğrultudaki Yargıtay 11. Hukuk Dairesi kararlarının iddialarını desteklediğini, markanın tescilinin talep edildiği 37. sınıfta müvekkiline ait markalar tescilli bulunduğundan görsel ve işitsel benzerliğe ek olarak sınıfsal benzerliğinde mevcut olduğunu, esas alınan bilirkişi raporunda dahi bu benzerlikten söz edilmekte olduğunu, müvekkili şirketin “...” markasına ilişkin Türk Patent ve Marka Kurumu’na yapılmış olan tanınmışlık başvurusunun 17/03/2022 tarihinde kabul edilerek “perakende satış hizmetleri” alanında tanınmış markalardan olduğunun tespit edildiğini, tanınmış markanın benzerini seçen ya da kullanan kişinin, bu kullanımı ya da seçimi haklı kılacak bir gerekçeyi ortaya koyması gerektiğini, somut olayda karara mesnet markanın seçilmesinin haklı bir neden ortaya koyulmadığı gibi müvekkiline ait markanın bilinirliğinden yararlanmak amacı ile bu ibarenin tescil edilmek istendiği tartışmasız olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir. GEREKÇE :Dava, YİDK marka kararı iptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, taraf markalarında "..." ibaresi ortak olarak yer almakta ise de, "..." kelimesi Türkçe'de "büyük, geniş" anlamlarına geldiğinden ayırt ediciliği oldukça düşük olup, her ne kadar tescilli olduğu sürece markanın korunması esas ise de bu ibareyi içeren markaların koruma kapsamlarının dar değerlendirilmesi gerektiği, diğer bir deyişle, anılan ibarenin ortak olarak yer aldığı markalarda yapılacak küçük değişikliklerin dahi iltibas tehlikesini ortadan kaldıracağının kabulünün gerektiği, aksinin kabulü halinde, tasviri ve vasıf bildirici veya ticaret alanında herkesin kullanımına açık ibareleri bir şekilde tescil ettiren kişilerin, bu ibarelerin başkaları tarafından kullanımına engel olmaları sonucunun doğacağı, bu kapsamda yapılan değerlendirmede dava konusu başvurunun "... ..." ibarelerinden oluştuğu, " ... " olarak okunup algılanacağı, bu hali ile tertip tarzı bakımından davacının itiraza mesnet markalarından oldukça farklılaştığı, bunun yanında hükme esas alınan bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi başvuru kapsamında 37. sınıftaki inşaat hizmetleri, inşaat araç - gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetlerinin bulunduğu, bu emtiaların tüketicisinin bilgi seviyeleri ve marka farkındalıklarının yüksek olduğu, bu tüketici nazarında zayıf marka olduğu kabul edilen “...” ibaresinin bu hizmetler yönünden herhangi bir çağrışım yapmayacak ve ürünü nitelemeyecek olup tescil edilmek istenen hizmetler üzerinde dikkat seviyesi yüksek tüketiciler farklı markalarla karşı karşıya olduklarının farkına varacaklarından tüketicilerin markaların ticari kaynağı konusunda bir yanılgı yaşamayacakları, markalar arasında başvurunun davacının seri markaları arasında sızması tehlikesini doğuracak bir benzerliğin bulunmadığı, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 27.03.2023 tarih ve 2021/7210 E.-2023/1877 sayılı kararında "..." ibaresinin, 07.02.2023 tarih ve 2021/5747 E.-2023/650 K. sayılı kararında "..." ibaresinin, 30.11.2022 tarih ve 2021/4304 E.-2022/8493 K. sayılı kararında "..." ibaresinin davacının itiraza mesnet markalarıyla benzer bulunmadığı, öte yandan taraf markaları benzer olmadığından tanınmışlığın somut uyuşmazlığa bir etkisinin bulunmadığı, kötüniyet iddialarının kanıtlanamadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir. HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere; 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 534,70-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına, 4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 30/01/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 30/01/2025 Başkan Üye Üye Katip Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.