İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi 2021/2086 E. 2024/1863 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

40. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

DOSYA NO:2021/2086

KARAR NO:2024/1863

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ:20/9/2021

NUMARASI:2018/406 (E) - 2021/653 (K)

DAVANIN KONUSU:Maddi Tazminat

KARAR TARİHİ:24/12/2024

Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava dışı ...' in idaresindeki ... plakalı araçla seyir halinde iken dava dışı ...'nun idaresindeki ... plakalı araca çarpması neticesinde kazanın etkisiyle savrulan ... plakalı aracın olay yerinde yaya olarak bulunan müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin malul kaldığını, davalının kaza tarihi itibariyle sorumlu olduğu sakatlanma ve ölüm tazminatının şahıs başına 330.000 TL olduğunu, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 400 TL geçici iş göremezlik, 100 TL geçici bakıcı gideri ve 4.500 TL daimi iş göremezlik olmak üzere toplam 5.000 TL tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; 21/06/2021 tarihli bedel artırım dilekçesiyle geçici iş gücü kaybı tazminatını 8.149,36, sürekli iş gücü kaybı tazminatını 299.438,91 TL'ye yükseltmiş; 05/07/2021 tarihli bedel artırım dilekçesiyle geçici iş gücü kaybı tazminatını 8.549,36 TL, sürekli iş gücü kaybı tazminatını 299.838,91 TL'ye yükseltmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur. İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile 299.838,91 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 19/03/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 8.549,36 TL geçici iş göremezlik tazminatının 19/03/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının geçici bakıcı gideri tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; dava öncesinde müvekkili kuruma eksik belge ile başvuru yapıldığını, bu nedenle dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddedilmesi gerektiğini, kazaya sebebiyet verdiği iddia edilen taşıtın cinsi, plakası ve sürücüsünün tespit edilemediğinin ispatlanamadığını, davacının maluliyet durumunun tespiti için Adli Tıp Kurumu (ATK) 3. İhtisas Dairesinden Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğe uygun olarak hazırlanmış sağlık raporu alınması gerektiğini, müvekkili kurumun geçici iş göremezlik tazminatından sorumluluğu bulunmayıp sorumluluğun ... (...) ait olduğunu, maluliyet tazminatı hesaplanmasında TRH-2010 yaşam tablosunun kullanılması halinde uygulanacak teknik faiz oranının 1,8 olduğunu, ... tarafından davacıya ödenmiş veya ödenen rücuya tabi tazminat miktarı tespit edilerek müvekkili kurum tarafından ödenecek tazminattan mahsup edilmesi gerektiğini, müvekkil kurum aleyhine karar verilmesi halinde ancak dava tarihinden itibaren ve ancak yasal faize hükmedilmesi gerektiğini, temerrüt tarihinin hatalı olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda:Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece alınan 13/04/2021 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre dava dışı ZMMS sigorta poliçesi olmayan ... plakalı araç sürücüsü %90, diğer sürücünün ise %10 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği görülmektedir. Bu durumda, davalı Güvence Hesabına husumet yöneltilmesi yerindedir.Somut olayda, Adli Tıp 2. İhtisas Dairesi'nin "Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği" ve "Sosyal Güvenlik Kurumu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranları Tespit İşlemleri Yönetmeliği" hükümlerine göre maluliyetin belirlendiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacının maluliyetine ilişkin sağlık kurulu raporunda davacının kaza sonrası tedavilerine ilişkin kayıtların ve raporların irdelenerek kaza ile maluliyet arasında uygun nedensellik bağının kurulmasına, raporun kaza tarihine göre uygun yönetmelik hükümlerine göre ve yetkili heyetçe ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli olarak düzenlenmiş olmasına göre; bu konulardaki davalı vekilinin istinaf itirazları yerinde değildir. Yargıtay 17. (kapatılan) ve 4. Hukuk Dairelerinin Anayasa Mahkemesi'nin 17/07/2020 tarih ve 2019/40 (E) - 2020/40 (K) sayılı kararı sonrasında vermiş olduğu güncel kararları gereğince tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosu uygulanacak, bilinmeyen (işleyecek) devre bakımından da "progresif rant" formülü kullanılarak tazminatın hesaplanması gerekecektir (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2022/6135 E. ve 2022/10604 K., 2021/16078 E. ve 2022/10550 K., 2021/13398 E. ve 2022/10498 K.,Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2020/2598 E. ve 2021/34 K., 2019/3713 E. ve 2020/2420 K. sayılı kararları). Bu nedenle, Anayasa Mahkemesi iptal kararı gereğince genel şartlarda belirtilen 1,8 teknik faiz esas alınarak hesaplama yapılması olanaklı olmadığından, bu hususa değinen istinaf talebi yerinde değildir. Ayrıca, 20/12/2019 tarihli müzekkere cevabına göre ... davacının geçirdiği kaza neticesinde rücuya tabi ödeme yapılmadığı anlaşılmış olup davalı vekilinin bu yöndeki istinaf itirazı da yerinde değildir.Bununla beraber, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun ‘Doğrudan Doğruya Talep ve Dava Hakkı’ başlıklı 97. maddesinde (Değişik: 14/4/2016-6704/5 md.) “Zarar görenin, zorunlu mali sorumluluk sigortasında öngörülen sınırlar içinde dava yoluna gitmeden önce ilgili sigorta kuruluşuna yazılı başvuruda bulunması gerekir. Sigorta kuruluşunun başvuru tarihinden itibaren en geç 15 gün içinde başvuruyu yazılı olarak cevaplamaması veya verilen cevabın talebi karşılamadığına ilişkin uyuşmazlık olması halinde, zarar gören dava açabilir veya 5684 sayılı Kanun çerçevesinde tahkime başvurabilir.” düzenlemesi yer almaktadır.Somut olayda, davalıya gönderilen ihtarın 06/03/2018 tarihinde teslim alındığı anlaşılmakla, mahkemenin, "sekiz iş günü sonrası olan 19/03/2018 tarihinin temerrüt başlangıcı sayılması gerektiği" yönündeki tespiti ve vardığı sonuç (bu tarih itibarıyla yasal faize hükmedilmesi) isabetli olduğundan davalı vekilinin bu yöndeki itirazı yerinde görülmemiştir. Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, genel şartlar değişikliğinden önce ve halen yürürlükte bulunan KTK'nin 98. maddesinin kapsamının belirlenmesi bakımından vermiş olduğu 27/03/2014 tarih, 2013/ 4616 E. ve 2014/4465 K. sayılı kararında; "2918 sayılı Yasa'nın 98. maddesi kapsamında kalan tedavi giderlerinden Sosyal Güvenlik Kurumu, yasa kapsamı dışında kalan bakıcı veya tedaviye bağlı sair giderlerden varsa trafik şirketi yoksa Güvence Hesabı ve her iki halde de diğer haksız fiil sorumlularının (işleten ve sürücü gibi) sorumlulukları devam edecektir" yönünde karar vermiştir. Bu nedenle davalı vekilinin geçici iş göremezlik tazminatına ilişkin istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR:Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine,2-Harçlar Kanununa göre alınması gereken 21.066 TL istinaf karar ve ilam harcından peşin alınan 5,266,50 TL harcın mahsubu ile bakiye 15.799,49 TL istinaf karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,3-Davalının istinaf başvurusu nedeniyle sarf ettiği yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, 4-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, 5-İstinaf yargılama giderleri için yatırılan gider avansından artan kısmın yatıran tarafa iadesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nin 362/1-a maddesi gereğince kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi. 24/12/2024