Bölge Adliye Mahkemesi 2019/238 E. 2020/310 K.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/244 - 2024/550 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ ESAS NO : 2022/244 KARAR NO : 2024/550 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ANKARA 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 11/11/2020 NUMARASI : 2019/238 E. - 2020/310 K. DAVACI : VEKİLLERİ : DAVALI : DAVANIN KONUSU : Marka İle İlgili Kurum Kararlarının İptali, Marka Hükümsüzlüğü Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11/11/2020 Tarih ve 2019/238 Esas - 2020/310 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, davalı Osman Taş’ın 2018/89548 sayılı “...” ibaresi için 14, 18, 24, 25, 32, 35, 41. sınıflarda yaptığı başvurunun yayına yaptıkları itirazlarının kısmen kabulü ile başvuru kapsamından 35 ve 41. sınıf hizmetlerin çıkarılmasına karar verildiğini, ancak kısmen ret kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacının “...” ibareli pek çok markanın sahibi olduğunu, dava konusu markalarda “...” ibaresinin esas unsur olması sebebiyle markalar arasında SMK m. 6/1 kapsamında ayniyet/ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, bu benzerliğin iltibasa yol açacak derecede olduğunu, YİDK kararında da dava konusu markaların benzer olduğunun tespit edildiğini, davalı markası kapsamında kalan emtiaların da benzer/ilintili olduğunu, davalı markasının davacı markalarının serisi gibi algılanacağını, davacı markalarının SMK m. 6/4-5 kapsamında tanınmış marka niteliğinde olduğunu, “...” markasının Türkiye ve dünya çapında tanınmış olduğunu, “...” ibaresinin İstanbul’un en büyük 4. ve Türkiye’nin en büyük 5. alışveriş merkezinin adı olduğunu, “...”ın Türkiye’nin ilk kar temalı eğlence parkı olduğunu, “yeni nesil öğrenci yurtları ...” markasının İstanbul’da bir yurt adı olduğunu, dolayısıyla davalı markasının davacı markalarından biri gibi algılanabileceğini, markalar arasında idari ekonomik bir bağ olduğunu ilgili tüketicinin zannedebileceğini, yine davalının bu ibareyi tesadüfen seçmiş olamayacağını, iltibas yaratma niyetle hareket eden davalının tescil talebinin haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek 2019-M-6733 sayılı YİDK kararının iptaline, davalı başvurusunun reddine ve marka tescil edilmişse hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili, dava konusu markaların bütünü itibariyle bıraktıkları izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimali de dahil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzer olmadığını, tanınmışlık iddiası bakımından, markaların benzer olmadığını ayrıca itiraz aşamasında anılan hükümdeki koşulların varlığına ilişkin yeterli delil ya da bilgi ve belge sunulmadığını, dava konusu YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı Osman Taş cevap vermemiştir. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 2018/89548 sayılı "..." ibareli marka kapsamında kalan ve davaya konu edilen emtianın; "Kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil); altınlar, mücevherler, kıymetli taşlar ve bunlardan mamul takılar, kol düğmeleri, kravat iğneleri ve heykeller, biblolar. Saatler ve zaman ölçme cihazları (kronometreler ve parçaları, saat kordonları dahil). Değerli metalden mamul müsabakalarda verilen kupalar. Tespihler. İşlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler. Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar: çantalar, cüzdanlar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtar muhafazaları, bavullar, valizler. Şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar. Kırbaçlar, koşum takımları, eyerler, üzengi ve eyer kayışları. Dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar. Ev tekstil ürünleri: perdeler, yatak örtüleri, nevresimler, çarşaflar, yastık kılıfları, battaniyeler, yorganlar, havlular. Tekstilden bayraklar, flamalar, etiketler. Bebekler için kundak örtüleri. Kampçılar için uyku tulumları. Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, fularlar, şallar, bandanalar, eşarplar, kemerler. Ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler, sandaletler. Baş giysileri: şapkalar, kasketler, bereler, takkeler, kepler. Biralar; bira yapımında kullanılan preparatlar. Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar. Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar. Enerji içecekleri (alkolsüz); proteinle zenginleştirilmiş sporcu içecekleri." olduğu, emtia benzerliği bulunan davacı markalarının ise "... ..." ibarelerinden oluştukları, markalar arasında "..." ibaresinin müşterek olduğu, ancak karşılaştırılan markalarda bu ibarenin müşterek bulunmasının iltibas tehlikesine yol açmadığı, zira dava konusu markanın bütün olarak "..." ibaresinden oluştuğu, söz konusu markayı gören davaya konu emtiaların hitap ettiği ilgili tüketici kesiminin markayı bölerek ve parçalayarak algılamayacağı, bir bütün olarak "..." olarak algılayacağı, markayı parçalayarak inceleme eğiliminde olan bir kısım tüketici kitlesinin ise markayı bölmesi halinde "...-..." olarak değil, "..." olarak algılayacağı, bilindiği üzere Eskişehir ilinin kısaltılmasının "..." ibaresi olduğu, hatta "... ..." ibaresinin "Eskişehirspor" Futbol Takımının kısaltılmışı olarak ülke genelinde futbola ilgi duyan kimselerce bilindiği, "..." ibaresinin "..." ibaresine atıf yapan mağaza anlamının bulunduğu, dolayısıyla söz konusu markayı bölerek inceleme yapan tüketici kesiminin bu ibareyi Eskişehir ili ile ilişkili mağaza olarak algılayacağı, davacı markalarında bulunan "..." ibaresinin atom numarası 90, atom ağırlığı 232,05 olan radyoaktif elementin adı olduğu, dolayısıyla markaların farklı nesnelere çağrışım oluşturduğu, görsel ve işitsel olarak da markalar arasında umumi intiba bakımından benzerlik bulunmadığı, bu nedenle SMK m.6/1 hükmü koşullarının somut olayda gerçekleşmediği, davalı Kurumun karşılaştırılan markalar arasında benzerlik bulunduğu yönündeki değerlendirmesinin, yargı mercilerini bağlamayacağı, davacının markalarının tanınmış olduğunu ispatlayamadığı, markaları oluşturan işaretlerin benzer olmadığı, bu nedenle tanınmışlık iddiasından kaynaklı istemlerin yerinde bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, dava konusu ibarenin 6769 sayılı SMK’nın 6/1. maddesi uyarınca, müvekkil şirket adına tescilli markalar ile iltibasa yol açacak derecede benzer olduğunu, markaların görsel, işitsel, bütünsel ve kavramsal olarak aynı olduğunu, dava konusu ibarenin tesciline devam edilen mal ve hizmet sınıfları ile müvekkiline ait markaların tescilli oldukları mal ve hizmet sınıflarının da benzer olduğunu, ilk derece mahkemesinin değerlendirmelerinin aksine, müvekkili şirket adına tescilli “...” esas unsurunun yer aldığı markaların, 6769 sayılı sınai mülkiyet kanunu’nun 6/4-5’inci maddesi kapsamında tanınmış nitelikte olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir. GEREKÇE : Dava, marka ile ilgili Kurum kararlarının iptali, markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgeler incelendiğinde, davalının "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğu, başvurunun yayımlanmasından sonra davacı tarafça "..." esas unsurlu markalara dayalı olarak yapılan itiraz sonucunda başvuru kapsamında bulunan 35 ve 41. sınıftaki malların başvuru kapsamından çıkarıldığı, kalan mallara yönelik olarak davacının itirazının da dava konusu YİDK kararı ile reddedildiği, bu bağlamda dosya kapsamındaki uyuşmazlığın davalının başvurusuna konu markası ile davacının itirazına mesnet markaları arasında, somut uyuşmazlıkta başvuru kapsamından çıkarılmayan 14, 18, 24, 25 ve 32. Sınıf emtia yönünden SMK'nın 6/1. maddesi kapsamında iltibas bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Somut uyuşmazlığa uygulanması gereken 6769 sayılı SMK'nın 6/1. maddesinde, tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine başvurunun reddedileceği belirtilmiştir. Açıklanan hüküm çerçevesinde markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki markaya konu işaretin, ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak bütünü itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları izlenimin esas alınması gerekmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olduğu hususu da gözönünde bulundurularak yapılan incelemede, davalının başvurusuna konu ibarenin "..." olduğu, başvuru konusu ibarede karşılaştırmada esas alınacak ibarenin "..." olduğu, zira ... ibaresinin ... ibaresini pekiştirdiği, davacı markasının da "..." ibaresinden oluştuğu, bu itibarla taraf markalarında karşılaştırılacak ibarelerin aynı olduğu, "..." ibaresinin dava konusu emtia için zayıf bir ibare olarak da nitelendirilemeyeceği, bu nedenle de tarafların markalarının görsel, anlamsal ve işitsel olarak benzer olduğu ve iltibas riski taşıdığı kanaatine varılmıştır. Ancak 6769 sayılı SMK'nın 6/1. maddesinin somut uyuşmazlığa uygulanabilmesi için karşılaştırılan markaların kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği şartının da gerçekleşmesi gerekmektedir. Dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgeler ile alınan bilirkişi raporuna göre, davacının itirazına mesnet markaları ile davalının başvurusunun kapsamında bulunan ve çıkarılmayan 14, 18, 24, 25 ve 32. Sınıf emtianın aynı/benzer olduğu, zira karşılaştırılan malların dağıtım kanalları, kullanım yöntemleri, hedeflenen halk kesimleri aynı olduğu gibi birbirlerini tamamlama veya birbiri yerine ikame edilebilme niteliklerinin de bulunduğu anlaşılmıştır. Bu itibarla somut olayda 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanununun 6/1. maddesinin somut olaya uygulanabilme şartları bulunduğu için davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi kanaat ile davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır. Diğer yandan davacının markalarının tanınmış olduğunun dosya kapsamına göre ispatlanamadığı anlaşılmış olup, esasen dava konusu kapsamında bulunan tüm emtia için SMK'nın 6/1. maddesinin koşullarının bulunduğu değerlendirildiğinden bunun sonuca bir etkisinin de olmayacağı değerlendirilmiştir. HMK'nın 353/1-b-2. maddesine göre, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmelidir. Diğer bir ifade ile kanun koyucu, temyiz kanun yolunda Yargıtay tarafından verilen yerel mahkeme hükmünün düzeltilerek onanması kararını, istinaf mahkemeleri için öngörmemiş, bu halde istinaf mahkemesince yeniden esas hakkında karar verilmesini istemiştir. Mahkemece yapılan bu yanlışlığın giderilmesinin ise yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir. HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere; 1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 11/11/2020 gün ve 2019/238 Esas - 2020/310 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, 2-Davanın KABULÜ ile, Türk Patent ve Marka Kurumunun 2019-M-6733 sayılı YİDK kararının İPTALİNE, 3-Davalı adına tescil edilen 2018/89548 sayılı "..." ibareli markanın HÜKÜMSÜZLÜĞÜNE, Sicilden terkinine, 4-Harçlar Kanunu'na göre alınması gereken 427,60.TL maktu karar ve ilam harcından peşin olarak alınan 44,40.TL harcın mahsubu ile bakiye 383,2‬0.TL'nin davalılardan tahsili ile Hazineye irat kaydına, 5-Davacı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT hükümlerine göre belirlenen 25.500,00.TL maktu vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 6-Davacı tarafından ilk derece yargılaması sırasında yapılan 1.800,00.TL bilirkişi ücreti, 331,01‬.TL tebligat ve posta masrafı ile istinaf aşamasında yapılan 220,70 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı, 81,50.TL tebligat ve posta giderleri toplamından oluşan 2.433,21‬ TL yargılama gideri ve 44,40.TL başvurma harcı, 44,40.TL peşin harç tutarı eklenerek oluşan toplam 2.522,01‬.TL'nin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, 7-Davalılar tarafından ilk derece ve istinaf aşamasında yargılama gideri yapılmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, 8-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen davacıya iadesine (HMK m.333), 9-Davacıdan peşin olarak alınan 80,70.TL maktu istinaf karar ve ilam harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine, 10-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 15/03/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 21/03/2024 Başkan Üye Üye Katip Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.