Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17633 E. 2024/9454 K. – Çocuğun Nitelikl

Konu: Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/17633
Karar No
2024/9454
Karar Tarihi
Konu
Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/235 E., 2016/136 K. ŞİKAYETÇİ : Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, şikayetçi Bakanlık vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın pantolonunun fermuarını açıp çıkarttığı cinsel organını mağdurun ağzına sokmaya çalıştığı kabulüyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle mağdurun tek ifadesinin hukuka aykırı şekilde alındığına, tanığın Mahkeme huzurunda dinlenmemesine, tanık ile mağdur arasında anlaşma olduğuna, HTS kayıtlarının incelenmediğine, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi gereğince davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/2. maddesi uyarınca kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağından Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanı ile tanık ifadeleri arasındaki çelişki nazara alındığında mağdurun duruşmaya çağrılarak beyanlarının tespiti ile anılan çelişkinin giderildikten sonra suç vasfının tayini gerekirken eksik inceleme sonucunda karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle şikayetçi Bakanlık vekilinin vaki temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ve 326. maddeleri gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/17633, K. 2024/9454, T. 05.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-17633-e-2024-9454-k-60870b9ff5ca