Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16074 E. 2024/8140 K.

Konu: Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/16074
Karar No
2024/8140
Karar Tarihi
Konu
Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2016/115 E., 2016/481 K. SUÇ: Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddia edilerek açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Mahkemece mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. 2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, olayın tek tanığı konumundaki mağdurenin maddi gerçeğin ortaya çıkarılması açısından 5271 sayılı Kanun'un 210/1 ve 236/2. maddeleri gereğince duruşmada dinlenmesinden sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulduğu gerekçesiyle, hükmün bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın cinsel haz alma amacıyla mağdureye dokunduğuna dair dosyaya yansıyan somut bir delil bulunmadığına, sadece adli görüşmecinin imzası bulunan adli görüşme raporunu kabul etmediklerine, mağdurenin savcı, adli görüşmeci ve avukat huzurunda alınan beyanında ‘Hemen dokunup gitti.’ şeklinde ifadesinin olduğuna, mağdurenin dokunmak ile okşamak arasındaki farkı nasıl anladığı, anlayacak bilinçte olup olmadığı, dokunmanın ne şekilde olduğu hususlarında açıklık olmadığına, dokunmanın/çarpmanın okşama olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığına, iradi bir dokunmanın bulunmadığına, sanığın işitme ve görme özürlü olduğuna, bu anlamda görerek, bilerek ve cinsel haz alarak mağdureyi istismar etmesinin mümkün olmadığına ve hükmün bozulması talebine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Mağdurenin beyanını doğrulayan sanığın tevilli ikrar içeren savunması karşısında, sanığın semt pazarında yürüyen mağdurenin yanından geçtiği sırada mağdurenin kıyafeti üzerinden erojen bölgesine eliyle dokunması şeklindeki eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği anlaşılmakla, Tebliğname'de yer alan düşünceye iştirak edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 13.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/16074, K. 2024/8140, T. 02.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-16074-e-2024-8140-k-0859f3a604e1