Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15406 E. 2024/8838 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/190 E., 2016/93 K. SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Düşme, beraat TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure vekili, şikayetçi Bakanlık vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi. Şikayetçi Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının olay tarihinde yurtta kalan mağdure yönünden ilgili kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunup, Bakanlık vekilince 06.03.2016 havale tarihli dilekçe ile katılma iradesinin ortaya konulup hükümlerin de temyiz edildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan, vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde mağdurenin yaşının tashihine, sanığın çocuğun cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan, mağdurenin soruşturma evresinde şikayetçi olmaması nedeniyle kamu davasının düşmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Mağdurenin hafif derecede mental retarde olmasından dolayı rızasına itibar edilemeyeceğine, sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, usul ve yasaya aykırı olan hükümlerin bozulması talebine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın, olay günü düzeltilen kayda göre on yedi yaşı içerisinde bulunup, 24.06.2015 tarihli rapora göre kendisinde mevcut hafif derece mental retardasyon nedeniyle cinsel istismar eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan mağdureyi evine götürüp, vücuduna dokunması ve cinsel organını vajinasına sürtmesi şeklinde gerçekleştiği Mahkemece de kabul edilen eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu gözetilerek bu suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2024 tarihinde karar verildi.