Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15277 E. 2024/7790 K. – Çocuğun Cinsel

Konu: Çocuğun Cinsel İstismarı

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/15277
Karar No
2024/7790
Karar Tarihi
Konu
Çocuğun Cinsel İstismarı

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/231 E., 2016/91 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında mağdure ...'e karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1.maddesi, mağdure ...'e karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103/1.maddesi (iki kez) uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kuşadası 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2014/231 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. II. GEREKÇE A. Mağdure ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Duruşmada dinlendiği sırada on dört yaşında olan mağdure ...'in velayet hakkına sahip annesi ... ile babası ...'in şikayetçi olmayıp davaya katılmak istemediklerini beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Katılan Mağdure ... Vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 103/1.maddesinin hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 ve 5271 sayılı Kanun'un 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı görülmüştür. III. KARAR A. Mağdure ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararırına yönelik mağdure ... vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Mağdure ... Vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçe (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Kuşadası 1.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure ... vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/15277, K. 2024/7790, T. 25.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-15277-e-2024-7790-k-9bf27a3c435d