Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15112 E. 2024/8457 K. – Çocuğun Cinsel
Konu: Çocuğun Cinsel İstismarı
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/15112
- Karar No
- 2024/8457
- Karar Tarihi
- Konu
- Çocuğun Cinsel İstismarı
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/355 E., 2016/17 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, şikayetçi Bakanlık vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 15.Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle mağdurenin arkadaşı olan tanığın ifadesi alınmadan ve araştırılmasını istedikleri hususlar araştırılmadan karar verildiğine, Mahkemece mağdure on beş yaşından küçük kabul edilerek karar verildiğine, halbuki mağdurenin on yedi yaşında olup kendisini savunabilecek biri olduğuna, sanığın mağdureyi boynundan öpme fiilini daha etkin yapabilmesi için mağdureye arkasından mutlaka bir şekilde eliyle temas etmiş olması ve ayrıca mağdurenin saçları uzun ve kıvırcık olup tüm boynunu kapatması nedeniyle sanığın saçlarını toparlaması gerekirken böyle bir iddiası olmadığına, tanık ile mağdurenin anlatımlarının çeliştiğine, sanığın sattığı çantaların 150-200 Euro civarı olup rastgele dükkana giren beş dakika sonra ayrılacak turist bir kıza hediye etmeyi teklif etmesinin ve bunu kapısı kapanmayan iki tane de çalışanının olduğu küçük dükkanında yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, mağdurenin sanığın eylemine tepki vermeden dükkandan çıkmasının da olağan olmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır. Ret sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay günü on yedi yaşındaki mağdurenin boynundan öpmesi şeklinde gerçekleşen olayda eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve Mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmediği, bu nedenle kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetilerek, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın eleştiri haricinde doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla Mahkemece suç tarihinde on yedi yaşı içerisinde olan mağdure ile ilgili 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-b maddesi yerine 103/1-a maddesi esas alınarak ceza tayin edilmesi ceza miktarı değişmediğinden Dairemizce düzeltilebilir hukuka aykırılık olarak görülmüştür. IV. KARAR A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının birinci bölümdeki "Sanığın 15 yaşından küçük mağdura karşı cinsel istismar suçu sabit görülmekle eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 103/1-(a) maddesi..." ibaresinin çıkarılarak yerine "Sanığın 15 yaşından büyük mağdura karşı cinsel istismar suçu sabit görülmekle eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-(b) maddesi yollamasıyla 103/1. maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2024 tarihinde karar verildi.