Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2020/2940 E. 2020/1342 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Katılanlar : 1-Hazine, 2-... Suç : Tefecilik yapma Hüküm : TCK'nın 241/1, 43/1, 52/2, 52/4, 53/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa yüklenen tefecilik suçunda ödünç para verme işleminin suçtan zarar gören ... tarafından 2004 yılı sonlarında gerçekleştiğinin belirtildiği, suç tarihinin kesin olarak saptanamaması nedeniyle sanık lehine değerlendirme yapılarak 01/12/2004 olarak kabul edilmesi gerektiği, tefecilik suçunun bu tarihte yürürlükte bulunan 2279 sayılı Kanunun 17. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 5 yıllık asli, 7 yıl 6 aylık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, suç tarihi ile hüküm tarihi arasında bu sürelerin gerçekleştiği ve kamu davasının zamanaşımı sebebiyle düşmesine karar verilmesi gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.