Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2010/6664 E. 2010/8988 K.

İhbarname No : KYB-2010/90456 Muhtelif suçlardan dolayı Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.1990 tarihli ve 1990/244 müteferrik sayılı içtima kararı ile sonuç olarak 3 yılı geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet ağır hapis cezasına hükümlü ...'in cezasını infaz ederek Hatay Ağır Ceza Mahkemesinin 26.4.1991 tarihli ve 1991/93 sayılı kararı ile şartla salıverilmesini müteakip, bihakkın tahliye tarihi dolmadan 27-28.2.2002 tarihinde yeni bir suç işlemiş olması dolayısıyla kalpazanlık suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 316/3-4, 318, 59/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 90,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.1990 tarihli ve 1990/244 müteferrik sayılı içtima kararı ile sonuç olarak 3 yılı geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet ağır hapis cezasından dolayı şartla tahliye kararının geri alınması için 765 sayılı Kanun'un 17. maddesi gereğince ihbarda bulunulmasına dair Hatay Ağır Ceza Mahkemesinin 7.6.2005 tarihli ve 2002/135 esas, 2005/212 sayılı kararı üzerine, şartları oluşmadığından şartla tahliyenin geri alınmasına yer olmadığına ilişkin Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 31.7.2007 tarihli ve 2007/579 müteferrik sayılı kararını müteakip, ikinci kasti suç işlemesi üzerine şartla tahliye kararının geri alınmasına, 27-28.2.2002 tarihi ile bihakkın infaz tarihi olan 8.12.2016 tarihleri arasındaki süresinin aynen infazına dair Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.1.2010 tarihli ve 2010/36 değişik iş sayılı kararına itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin (OSMANİYE) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.2.2010 tarihli ve 2010/123 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.4.2007 tarihli ve 2007/1-32 esas, 2007/97 sayılı kararında açıklandığı üzere; infaza ilişkin uygulamaların kazanılmış hak oluşturmadığı gözetilerek yapılan incelemede, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 17. maddesindeki "Şartla salıverilmiş olan hükümlü, geri kalan süre içinde işlediği kasıtlı bir cürümden dolayı şahsi hürriyeti bağlayıcı bir cezaya mahkum olur veya mecbur olduğu şartları yerine getirmez ise, şartla salıverilme kararı geri alınır. Bu takdirde suçun işlendiği tarihten sonraki kısım hükümlünün ceza süresine mahsup edilmeyerek aynen çektirilir ve şartla salıverilmeye esas teşkil eden hükmün infazı ile ilgili olarak bir daha şartla salıverilmeden yararlanamaz" hükmü ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/12. maddesinde yer alan "Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde koşullu salıverilme kararı geri alınır" hükmü karşısında, hükümlü ...'in cezasını infaz ederek Hatay Ağır Ceza Mahkemesinin 26.4.1991 tarihli ve 1991/93 sayılı kararı ile şartla salıverilmesini müteakip, bihakkın tahliye tarihi dolmadan deneme süresi içerisinde 27-28.2.2002 tarihinde yeni bir suç işlemiş olması dolayısıyla, ikinci suç tarihi olan 27-28.2.2002 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 8.12.2016 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden Kilis Ağır Ceza Mahkemesince şartları oluşmadığından şartla tahliyenin geri alınmasına yer olmadığına ve Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesince Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.1.2010 tarihli ve 2010/36 değişik iş sayılı kararına itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 8.4.2010 gün ve 21903 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığından 20.4.2010 gün ve KYB-2010/90456 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi. TÜRK MİLLETİ ADINA Gereği görüşülüp düşünüldü: Şartla tahliye kararının geri alınmasına ilişkin karara konu suçlardan en ağır cezayı gerektirenin Adam Öldürme suçu olduğu ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre, Kanun Yararına Bozma talebini inceleme görevinin Yüksek (1.) Ceza Dairesinin görevi kapsamında olduğundan Dairemizin görevsizliğine ve dosyanın ilgili Daireye sunulmak üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 22.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.