Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/2822 E. 2025/11739 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/350 E., 2020/523 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade

Sanık müdafiin 16.04.2025 tarihli dilekçesinin içeriğinden Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli, 2014/665 Esas, 2016/66 Karar sayılı ve Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2020 tarih ve 2020/350 Esas, 2020/523 Karar sayılı hükmünü temyiz ettiği belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan dolayı Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli, 2014/665 Esas, 2016/66 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararı verildiği ve anılan kararın yasal süresi içerisinde temyiz edilmemek suretiyle 25.06.2016 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinden sonra infaz aşamasında Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine lehe kanun değerlendirmesi yapılıp Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2020 tarihli ve 2020/350 Esas, 2020/523 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği, kararın 16.02.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

I.Sanık Müdafiin Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli, 2014/665 Esas, 2016/66 Karar Sayılı Kararına İlişkin Eski Hale Getirme ve Temyiz İstemi Yönünden; Sanığın yokluğunda verilen Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli, 2014/665 Esas, 2016/66 Karar sayılı ilâmının sanığın dosya kapsamına göre bilinen en son adresi olan ve yargılama aşamasında bildirilen adresine tebliğe çıkartılıp tebligatın bila-tebliğ iade edilmesi üzerine, MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, bu tebligatın da bila-tebliğ iade edilmesi üzerine 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21/2. maddesi uyarınca MERNİS adresine tebligat yapıldığı dolayısıyla usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 16.04.2025 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re'sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II.Sanık Müdafiin Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2020 tarihli ve 2020/350 Esas, 2020/523 Karar sayılı Kararına İlişkin Temyiz İstemi Yönünden; Uyarlama kararına konu olan mahkûmiyet hükmünün, 5252 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğu cihetle temyiz denetimine konu bir hükmün bulunmadığı anlaşıldığından itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 17.09.2025 tarihinde karar verildi.