Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/2373 E. 2025/7446 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/224 E., 2019/1197 K. SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Yerel Mahkemece verilen kararın, sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2019 tarihli ve 2018/224 Esas, 2019/1197 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeden 01.07.2020 tarihinde kesinleştiği, sanık müdafiin 21.01.2025 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, her ne kadar Mahkemece 31.01.2025 tarihli ek karar ile sanığa usulüne uygun tebligat yapıldığı gerekçesi ile sanık müdafiin eski hale getirme ve infaz durdurma taleplerinin reddine karar verilmiş ise de, temyiz talebi ile birlikte yapılan eski hale getirme istemleri 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince Yargıtayca karara bağlanacağından, bu konuda verilen ek karar hukuken geçersiz kabul edilerek yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda verilen ve savunmasında bildirdiği adrese tebliğe çıkartılıp bila - tebliğ iade gelmesi üzerine MERNİS adresinde 17.04.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra, sanık müdafiince 21.01.2025 tarihinde eski hale getirme talepli temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiin eski hale getirme ve temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 21.05.2025 tarihinde karar verildi.