Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/1313 E. 2025/6090 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2024/1075 E., 2024/1259 K. SUÇ :5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM :Mahkûmiyet, araç iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayların oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.Mahkemece kamu zararı giderilmediğinden sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinden sonra sanık tarafından kurum zararının ödendiğine dair hüküm tarihi ile aynı tarihi taşıyan ödeme belgesi sunulmuş ve mahkemece sanığın karar tarihinden sonra yaptığı ödemenin engel sabıkası da bulunduğu gerekçesiyle 17.10.2024 tarihli ek karar ile sanığa iadesine karar verilmiş ise de; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinde yapılan değişiklikten önce işlenen suçlarla ilgili olarak verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar sanık hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmeyeceğinden, suç tarihinin 28.06.2014 tarihinden önce olduğu ve sanığın kamu zararını hüküm tarihinde ödediği gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 231/6. fıkrası gereğince koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilmesi gerektiği, 2.Davaya konu kaçak eşya ile ilgili iddianamede bulunan müsadere talebi ile ilgili bir karar verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 29.04.2025 tarihinde karar verildi.